● معمای منظوم به اسم حامد / معما، شعر / فارسی
mo‘ammā-ye manzūm be esm-e hāmed
آراسنچی قزوینی، محمد طاهر، ق۱۲ قمری
arāsanjī qazvīnī, mohammad tāher (- 18c)
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۴۶۹/۹
خط: تحریری، کاتب = مؤلف، تا: قرن ۱۱ و ۱۲؛ ۱گ (۱۵) [مختصر ف: -۷۷۶]
● معمای نود و نه نام = معمیات اسماء الحسنی / معما، شعر، اسماء الله / فارسی
mo‘ammā-ye navad va noh nām = mo‘ammayāt-e asmā’-ol hosnā
نصرالله شیرازی
nasr-ol-lāh-e šīrāzī
نود و نه نام اسماء الحسنی الهی را، هریک در بیتی با تعمیه به نظم آورده، و در فهرست نسخههای فارسی (۲۲۰۳/۳) احتمال داده است که ناظم ملا حمیدالدین نصرالله بن عبدالحمید (قرن ۶-۷) باشد.
آغاز: تا منور شد دل از نام اله ×× بی گمان دل را بود سیمای ماه
انجام: قلب او را هم باکسیری رسان ×× بو که در آخر شود خالص از آن
۱. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۱۸۰۴/۱۱
سروده صدر؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۰ [ف: ۵-۳۶۸]
۲. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۲۸۲۸/۱
آغاز و انجام: برابر
در فهرست از صدر دیوانه دانسته؛ خط: نستعلیق، کا: احمد بن حاجی علی وجهی انطاکی، تا: ۹۸۷ق؛ جلد: تیماج، ۴گ (۲پ-۵ر)، ۱۷ سطر (۶×۱۲)، اندازه: ۱۱×۱۷/۵سم [ف: ۵-۶۱۰]
۳. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۸۳۰۳/۴
آغاز و انجام: برابر
بیکا، تا: قرن ۱۳؛ جلد: تیماج، ۳گ (۷۵ر-۷۷پ)، اندازه: ۱۲/۵×۲۰/۵سم [ف: ۲۱-۲۶۴]
● معمای هندی / معما / فارسی
mo‘ammā-ye hendī
تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۲۱۶/۲۹
آغاز: ما چهار برادر بودیم طبع و نفس و هوی و عقل، برهنه از استعداد و کمال و ترقی
خط: نستعلیق، بیکا، تا: با تاریخ ۸۴۱ق؛ ۲گ (۱۹۲پ- ۱۹۳ر) [ف: ۷-۲۸۳]
● المعمائية = التحفة البديعة / معما / عربی
al-mu‘ammā’īya = at-tuḥfat-ul badī‘a
نهروالی، محمد بن احمد، ۹۱۷ - ۹۹۰ قمری
nahravālī,mohammad ebn-e ahmad(1512 - 1582)
اهداء به: امیر محمد درویش
تاریخ تألیف: پایان محرم ۹۹۳ق
در معميات است از معین الدین بن احمد شهیر به ابن البکاء حنفی بلخی مؤلف «کنز الاسماء فی کشف المعمی»؛ در سه «باب».
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۸۶۴/۴
آغاز: بسمله.بنهاية احمديناطى الذکر ابتدى و بمجد شق قلبه و انزل علیه حم اهتدى ... و عبد فیقول ... عبدالمعین بن احمد الشهیر بابن البکاء البلخی الحنفی؛ انجام: وصلی الله علی سید الاولین ... الى يوم الدين
خط: نسخ عربی، کا: محمد بن احمد، تا: ۱۷محرم۱۰۴۲ق؛ جلد: تیماج مذهب، ۱۶گ (۷۲ر-۸۷ر) [ف: ۱۰-۱۷۰۷]
● معمائیه / معما، شعر / فارسی
mo‘ammā’īye
طباطبائی، علی اکبر بن عبدالحسین، ق۱۴ قمری
tabātabā’ī, ‘alī akbar ebn-e ‘abd-ol-hoseyn (- 20c)
تاریخ تألیف: ۱۳۱۱ق
تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: ۱۲۴/۵
خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ۱۳۱۱ق؛ جلد: تیماج، ۹گ (۲۳پ-۳۱ر)، ۱۴سطر (۱۰×۱۷)، اندازه: ۱۷×۲۱/۵سم [ف: -۱۵۸]
● معمائیه / معما / فارسی
mo‘ammā’īye
قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۴۳۳
خط: نسخ خوش، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ مصحح، محشی؛ قطع: رقعی کوچک [میراث شهاب: س۸ش۴-۶۷]
● المعمرة = الرسالة اليوسفية / طب / عربی
al-mu‘ammara = ar-r.-ul yūsufīya
هروی، محمد بن یوسف، ق ۱۰ قمری
heravī, mohammad ebn-e yūsof (- 16c)
مشتمل بر سه «مقصد»: فی تحقیق الحرارة الغريزية؛ فی الاشياء المقوية للحراره الغريزية و المعمرة (در بیان طبایع و خواص آنها بترتیب حروف تهجی)؛ فی الاشیاء المفنية للحرارة الغريزية و الناقصة للعمر.