● معاد = معاد و حشر اجساد / کلام و اعتقادات / فارسی
ma‘ād = ma‘ād va hašr-e ajsād
حسینی استرآبادی، محمد مقیم بن کمال الدین حسین، ق۱۱قمری
hoseynī estarābādī, mohammad moqīm ebn-e kamāl-od-dīn hoseyn(- 17c)
اهدا به: سلطان عبدالله قطب شاه (۱۰۲۰-۱۰۸۳ق)
محل تألیف: حیدرآباد دکن
رساله مختصر روایی است با استدلال به ادله نقلی و سمعیه روش کلام شیعی؛ مرتب بر «تبصره» و دو «مطلب» و «فصول» و «تکمله» و «خاتمه». هر مبحثی رابا کلمه «بدانکه» آغاز نموده است.
آغاز: بهترین کلام درهر مرام ذکر ملک علام است که رشحه از بحر رحمت او مطفی اشتغال نار عقابست و ذره از نسیم مرحمت او رافع جبال شداید عذاب چه سان توان باولین پایه ستایش پادشاهی رسید
انجام: عدم قبول توبه در آخرت بجهت انتفاء شرط توبه است و آن شرط در آخرت متحقق نیست بجهة آنکه درآخرت مکلف نیست پس شرط توبه که ندامت بر قبیح است که آن مستلزم تکلیف است در آخرت نیست، تمت الرسالة بعون الملک الوهاب
[نسخههای منزوی ۹۹۰/۲؛ الذریعة ۱۷۴/۲۱؛ کشف الحجب و الاستار عن أسماء الکتب و الأسفار ۲۸۴؛ اعیان الشیعة ۵۸/۱۰؛ فهرستواره منزوی ۵۳۴/۹]
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۵۰۳۵/۷
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کا: مهدی بن حسین عاملی، تا: قرن ۱۱؛ مصحح؛ ۵۶گ (۵۶-۱۱۱)، ۱۸سطر، اندازه: ۵×۱۲سم [ف: ۳۸-۸۸]
۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۲۵۸۹/۵۳
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ مصحح، محشی؛ کاغذ: شرقی، ۱۰گ (۱۳۹پ-۱۴۸ر)، ۳۶سطر، اندازه: ۱۵/۵×۲۹/۵سم [ف: ۳۱-۷۱۷]
۳. تهران؛ مفتاح؛ شماره نسخه: ۱۲۶۰
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کا: نظاما پسر عبدالله شیرازی، تا: دهه اول صفر ۱۰۴۸ق؛ مجدول، با سرلوح زرین، قطع: ربعی [نشریه: ۷-۲۹۳]
۴. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۲۰۱/۲
کا: حسن بن عبدالله حسینی کاشانی، تا: ۲۶ ربیع الثانی ۱۰۹۹ق، جا: مشهد رضوی مدرسه خیرات خان؛ جلد: تیماج، ۲۷گ (۶۴ر-۹۰ر)، اندازه: ۱۰×۱۹/۵سم [ف: ۲۶-۱۶۶]
۵. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۱۴۶-۱/۱۴۶
آغاز: برابر؛ انجام: واکثر امامیه تجدید را به مجرد تذکر وخطور واجب نمیدانند بلی اگر او را فرح وشادی از آن به هم رسد واجب والا
از اول تا «فصل ششم در تجدید توبه»؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ افتادگی: انجام؛ جلد: مقوا، ۹۲گ، ۱۰-۱۳سطر، اندازه: ۱۲/۵×۱۹/۵سم [ف: ۸-۴۳۹۱]
۶. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۵۰۵۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ مصحح، محشی؛ کاغذ: شرقی، جلد: تیماج، ۶۶گ، ۱۵سطر (۶×۱۲)، اندازه: ۱۲×۱۹/۵سم [ف: ۳۸-۱۲۹]
۷. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۸۱۹۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق و شکسته، کا: علی بن امین کشمیری، تا: جمادی الثانی ۱۱۲۸ق؛ واقف: حاج سید اصغر اصغرزاده موسوی؛ جلد: مقوا، ۳۵گ، ۱۹سطر، اندازه: ۱۲×۲۰سم [ف: ۱۱-۱۵۶]
۸. قم؛ لاجوردی، سید مهدی؛ شماره نسخه: ۳۷/۲
بیکا، بیتا [چند نسخه-ف: -۱۱۴]
۹. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۰۲۳/۳-ف
نسخه اصل: بادلیان فرازر ۱۱۴ (۱۷۹۲)؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ افتادگی: انجام [فیلمها ف: ۱-۵۵۵]
۱۰. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۵۸۸۳/۱
آغاز: برابر
فقط چند برگ اول کتاب؛ خط: نستعلیق دو خط، بیکا، بیتا؛ مصحح؛ جلد: مقوایی، ۳۲گ (۱پ-۳۲پ)، اندازه: ۱۲/۵×۲۱/۵سم [ف: ۱۵-۲۶۴]
● المعاد (بیان حال) / کلام و اعتقادات / فارسی
al-ma‘ād (bayān-e hāl)
قاینی، کافی بن محتشم، ق ۱۱قمری
qāyenī, kāfī ebn-e mohtašam(- 17c)
در بیان معاد و سعادت و شقاوت در پانزده «فصل».
آغاز: بسمله، سپاس خداوندی را که اعاده همه چیزها ازوست و بازگشت و اتمام همه چیزها بدوست ... و بعد غرض ما از این رساله بیان احوال نفوس است پس از آنکه از بدن مفارقت کرده باشد
انجام: تعظیم آنکه از امثال این امور دوری نماید مناسب و درخور باشد. و کل میسر لما خلق و الحمد لله رب العالمین
چاپ: در رسائل عرفانی و فلسفی حکیم قاینی (تهران، انتشارات علمی فرهنگی)
[فهرستواره منزوی ۲۳۵/۶]
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۲۹۸۱/۴-ف
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: با تاریخ ۱۰۲۶ق؛ بندی از رساله