اندازه: ۱۴×۲۰/۵سم [ف: ۱۹-۱۲۲]
۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۴۶۵۷/۹
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: ۱۲۵۴ق؛ مصحح، محشی؛ ۹گ (۴۴ر-۵۱ر)، ۴۶سطر، اندازه: ۱۲×۱۸سم [ف: ۳۷-۱۲۶]
۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۳۱/۴-طباطبائی
آغاز و انجام: برابر
تذکر: نام مؤلف به استناد نسخه ش ۱۴۶۵۷/۹ مرعشی ذکر شد؛ بیکا، بیتا؛ ۱۶گ (۱۹-۳۴)، اندازه: ۱۵/۵×۲۱/۵سم [ف: ۲۲-۹۰]
۴. شیراز؛ شاهچراغ؛ شماره نسخه: ۸۳۲/۲
آغاز: برابر؛ انجام: مستعملا فی معنی اما حقيقة او مجازاً و ان كان داخلا فی احمد هما.
تذکر: جهت نام مؤلف به ج۳ فهرست ص ۱۴۷ مراجعه شود که به احتمال از قزوینی صاحب ضوابط الاصول دانسته است؛ خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ محشی؛ جلد: تیماج، ۲۰ص، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۲-۲۳۶]
● المشترک / اصول فقه / عربی
al-muštarak
روزدری، علی، - ۱۲۹۰ قمری
rūzdarī, ‘alī (- 1873)
آغاز: بسمله اصل اختلفوا فی جواز استعمال لفظ المشترک فی اکثر من معنی علی اقوال یأتی تفصیلها و قبل الشروع فی المقام لابد من تمهید مقدمة ...
انجام: كما اختاره ثانی الشهید بن قد هما فی الروضة هذا و الحمدلله علی التمام و صلی الله علی محمد و آله العز الكرام.
۱. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۷۲۳/۲
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: اوایل قرن ۱۴؛ مهر: حاج سید سعید؛ ۲۱گ (۳۵-۵۵)، ۱۷ سطر (۷×۱۴)، اندازه: ۱۳×۲۰/۵سم [ف: ۲-۸۳۰]
۲. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۴۷۰/۲
آغاز و انجام: برابر
تذکر: مجموعه فوق از روزدری است؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا، حسب الامر آقای حاج شیخ مرتضی آشتیانی؛ مهر: حاج سید سعید؛ جلد: تیماج، اندازه: ۱۷×۲۱/۵سم [ف: ۲-۵۷۳]
مشترکات الرجال ← هداية المحدثين الى طريقة المحمديين
● مشترکات الرجال = شرح باب دوازدهم جامع المقال / رجال / عربی
muštarakāt-ur rijāl = š.-e bāb-e davāzdahom-e jāme‘-ul maqāl
کاظمی، محمد امین بن محمد علی، - ۱۰۸۸؟ قمری
kāzemī, mohammad amīn ebn-e mohammad ‘alī (-1678)
وابسته به: جامع المقال فيما يتعلق باحوال الحديث و الرجال = الدراية لمعرفة الراوی و الرواية؛ طریحی، فخرالدین بن محمد (۱۰۸۷-۹۷۹)
تاریخ تألیف: ۱۱ ربیع الاول ۱۰۷۹ق
شرحی است باعناوین «اقول، اقول» برباب دوازدهم کتاب «جامع المقال» شیخ فخرالدین طریحی، استاد شارح. باب دوازدهم جامع المقال طریحی در شناسایی راویان همنام و جدا کردن آنها از یکدیگر میباشد. این باب چون از دیگر بابهای کتاب ارزش بیشتر داشته است نویسندگان آنرا جدا نوشته و دانشمندان آنرا جداگانه گزارش کردهاند. جای گفتگو شرحی است بر این باب. این کتاب را خود نگارنده در دیباچه شرح جامع المقال خوانده ولی صاحب روضات (چ یکم ص ۵۱۰) آنرا حاشیه دانسته و در الذریعه (۷: ۹۶) احتمال میدهد که وی نخست حاشیهای بر این کتاب نگاشته و سپس آنرا شرح کرده است. در این کتاب متن را با «قال ...» و گزارش را با «اقول ...» نشان کرده است و در آغاز میگوید: چون باب دوازدهم جامع المقال را بررسی کردم دیدم نگارندهاش بهجای شناساندن و جدا کردن راویان همنام، ایشان را درهم آمیخته است، پس برای درست کردن نادرستیهایش آنرا گزارش نگاشتم.شارح بعد از این شرح کتاب «هدايةالمحدثین» خود را نگاشته است.
آغاز: الحمدلله الذی انقذنا من شفا جرف الظنون و الاوهام ... اما بعد فیقول الفقیر محمد امین بن محمد علی الکاظمی انی نظرت فی کتاب ... قال سلمه الله: الباب الثانی عشر فی ذکر المهم من اسماء الرجال ... اقول: اوهم کلامه ان کل واحد من المذکورین له اصل ...
انجام: و نسئل الله لنا و لاخواننا العافية من الزيغ و الارتياف، و التوفيق لما وقف له الوالالباب. و الحمدلله اولا و آخرا ...
[الذریعه ۴۰/۲۱رقم۳۸۵۶]
۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۵۲۸-ف
بیکا، تا: قرن ۱۲؛ قطع: ربعی [فیلمها ف: ۲-۱۷۳]
۲. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: ۳۷۴۳/۱
آغاز: به فی ست و رواية ابی بردة ميمون عنه و رواية عبدالله بن فقه عنه و رواية ابى علی؛ انجام: برابر
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح، محشی؛ ۵۴گ (۱-۵۴پ)، ۲۳سطر، اندازه: ۱۵/۵×۲۱/۵سم [محدث ارموی مخ: ۲-۹۲۰]
۳. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۹۸۹/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: شیخ مهدی بن عبدالمراد، تا: ۱۵ محرم ۱۲۲۱ق؛ نام