نویسنده در گ ۶۸ شیخ مهدی و در گ ۹۱ مهدی پسر عبدالمراد نوشته شده؛ مصحح، محشی؛ جلد: تیماج، ۶۸گ (۱-۶۸)، ۲۱سطر، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۲-۶۵۶]
۴. قم؛ فیضیه؛ شماره نسخه: ۹۰۱/۳
خط: نسخ، کا: معصوم بن حاج ابراهیم، تا: ۱۲۳۱ق؛ ۵۱گ (۷۵-۱۲۵)، ۲۷سطر، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۳-۳۶]
۵. تهران؛ مروی؛ شماره نسخه: ۶۸۲/۴
کا: محمد جعفر ساوجی، تا: ۱۲۷۱ق؛ قطع: خشتی [ف: -۲۹۴]
● مشترکات الرجال (فوائد فی تحقیق) / رجال / عربی
muštarakāt-ur rijāl (fawā'id-un fī taḥqīq-i)
حسینی استرآبادی، محمد علی بن احمد، ۱۰۱۰ - ۱۰۹۴ قمری
hoseynī estarābādī,mohammad ‘alī ebn-e ahmad (1602 - 1683)
تاریخ تألیف: ۱۰۸۸ق
در مصفی المقال (ص ۱۴۰ و ۳۶۸) از دو مشترکات یاد شده که گویا این یکی نباشد. مؤلف میگوید که کتاب رجال استرآبادی گرچه خوب است ولی برای معرفت مشترکات بسنده نیست و من هنگامی که به کتابهای تهذیب و استبصار مینگریستم به این نکات برخوردم و ضمن چند فائده آوردم.(دانش پژوه)
آغاز: بسمله. الحمدلله الحمید المجید المبدی المعید ... و بعد فلا یخفی ان بعد المعرفة معرفة رواة آثار اهل البیت.
انجام: اخرى اذا ورد الحسین بن سعید عن القسم ... هذا ما وقفت علیه الآن و لو وفقنی الله تعالى على غیر ذلک لالحقته به ان شاءالله و هو الموفق للصواب والیه المرجع و المآب
۱. کاشان؛ امیرکبیر؛ شماره نسخه: ۱
بیکا، بیتا [نشریه: ۴-۳۵۴]
۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۹۳۸/۳
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: محمد مؤمن بن سالک الدین یزدی، بیتا، جا: اصفهان؛ محشی؛ کاغذ: سپاهانی، ۲ص (۵۷-۵۸) [ف: ۸-۵۵۴]
مشترکات الطریحی ← جامع المقال فیما یتعلق باحوال الحدیث و الرجال
● مشترکات کاظمی / عربی
moštarakāt-e kāzemī
استرآبادی، محمد جعفر بن سیف الدین، ۱۱۹۸ - ۱۲۶۳ قمری
estarābādī, mohammad ja‘far ebn-e sayf-od-dīn (1784 - 1847)
تبریز؛ قاضی طباطبائی؛ شماره نسخه: بدون شماره/۱۱
بیکا، بیتا [نشریه: ۷-۵۱۸]
مشترکات و مشتبهات رجال کتاب التهذیب و الاستبصار ← الرجال
المشترک لفظا والمختلف صقعا ← المشترک وضعاً و المفترق صقعاً
● المشترک وضعاً و المفترق صقعاً / ادبیات / عربی
al-muštarak waḍ‘-an wa-l muftaraq ṣuq‘-an
یاقوت حموی، یاقوت بن عبدالله، ۵۷۴ - ۶۲۶ قمری
yāqūt-e hemavī, yāqūt ebn-e ‘abd-ol-lāh (1179 - 1230)
از ابوعبدالله یاقوت رومی حموی بغدادی است که پس از معجم البلدان ساخته است (دیباچه). نام جاهایی که از جهت لفظ مانند یکدیگر و از جهت مکان جغرافیایی در چند جا میباشند، در بیست و هشت کتاب به عدد حروف آغاز نامها، و مطالب بسیار مختصر و فهرستوار و گزیده شده از کتاب بزرگ خود مؤلف «معجم البلدان» است.
چاپ: لیدن، محقق: وستنفیلد، مؤسسة بریل، ۳۷۰ص، ۱۲۶۲ق؛ بغداد، مکتبة المثنی، ۱۹۶۳م.
[معجم المطبوعات ۱۹۴۲]
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۴۴۶۹
آغاز: الحمدلله الذی تفرد لوحدانیته بصفة الاسم و جعل لعباده لتعدادهم وصف المسمی. نسخه: موضعان بضم السين و فتح الراء و ياء ساكنة وراء السرير واد بالحجاز قال كثير؛ انجام: فرحم الله امرءاً استفاد منه شاركنا في صالح دعائه و سأل لنا الله المغفرة و التجاوز عن السيئات اذا جاوزنا الاموات.
قطعهای از کتاب از حرف سین پایان آن میباشد؛ خط: نسخ، بیکا، تا: شاید قرن ۸؛ مصحح؛ جلد: مقوایی، ۶۹گ، ۱۹سطر، اندازه: ۱۷×۲۵سم [ف: ۱۲-۵۶]
۲. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۲۷۵۴
آغاز: بسمله، الحمدلله المتفرد بالصفات و الاسم المتنزه عن المشاركة و المكان؛ انجام: و قيل له يبن فی وادی الغاين.
خط: نسخ، کا: آقا بابا بن محمد مهدی شاه میرزایی، تا: ۱۱ صفر ۱۲۸۶ق؛ جلد: تیماج، ۴۱۵گ، ۲۱ سطر (۸/۵×۱۶)، اندازه: ۱۵×۲۲سم [ف: ۵-۵۷۱]
● المشترى = الرصاصین / کیمیا / عربی
al-muštarī = ar-raṣāṣīn
جابر بن حیان، ۱۲۰ - ۱۹۸ ؟ قمری