فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۲۹، ص ۴۸۷

۴۸۷ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۲۹
خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج، ۱۰۱گ، ۱۰سطر، اندازه: ۱۳×۲۰/۵سم [ف: ۲۳-۱۶۶] ● مسیل العبرات و مزیل العثرات / مقتل، تاریخ معصومین / فارسی masīl-ol ‘abarāt va mozīl-ol ‘asarāt اصفهانی، محمد حسین بن عبدالله، ق۱۳ قمری esfahānī, mohammad hoseyn ebn-e ‘abd-ol-lāh (- 19c) اهدا به: میرزا ابراهیم تاریخ تألیف: روز آخر عشر آخر شهر علم ۱۲۴۲ق در فضایل و مناقب امام حسین علیه السلام و وقایع کربلا و شهادت ومصایب سید الشهدا ساخته است با اشعاری به عربی و فارسی گویا از مؤلف. این کتاب ضمن رساله‌ای که در آداب نماز شب نوشته می‌شد تألیف شده و در دیباچه نام منابع کتاب به تفصیل آمده است. آغاز: بسمله الحمدلله علی السراء و الضراء حمداً تَسَر به و تَرضَی... اما بعد چون تراب اقدام علما ... پیوسته تمنای رتبه علیه علما را داشته و همیشه غبطه تصنیف و تألیف ایشان را بر لوح ضمیر می‌انگاشته ... [فهرستواره منزوی ۱۷۶۹/۳] ۱. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: ۵۸۲ آغاز: برابر؛ انجام: صبر بر شماتت اعدا نتوانست کند آیا آن مخدره ممتحنه چه ... خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن ۱۳؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج مذهب، ۲۴۰گ، ۱۷ سطر (۷×۱۳)، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۲-۲۱۷] ۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۳۲۳۴ آغاز: برابر؛ انجام: و تعریف سعی سدیف سعید سعادت شعار صورت تسوید و تتمیم پذیرفت ... خط: نسخ معرب و نستعلیق، کا: ملک محمد بن علی بیک سالاروند، تا: یک‌شنبه ۲۷ جمادی الثانی ۱۲۴۴ق؛ مقابله شده شاید توسط خود مؤلف؛ جلد: تیماج، ۳۲۹گ، ۲۱سطر، اندازه: ۲۱/۵×۳۱سم [ف: ۹-۳۰] ۳. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: ۱۲۳۶ آغاز: برابر؛ انجام: این آخر آنچه مقصود از بیان احوال مظلومان آل و ذکر جفای ظالمان قوم ضلال و اخبار ... الا بالله. خط: نستعلیق، کا: ملک محمد بن علی بیک از طائفه سالاروند سکنه کرمان شاهان، تا: سه‌شنبه ۱۶ ربیع الاول۱۲۴۵ق؛ مقابله شده، دارای بلاغ؛ جلد: تیماج، ۲۱ سطر (۱۱/۵×۲۱/۵)، اندازه: ۲۱×۳۱سم [ف: ۴-۱۸۶۶] ● مسیلمة الكذاب / تاریخ / عربی musaylamat-ul kaḏḏāb داستان مسیلمه کذاب پیش از مرگ و پس از مرگ پیامبر است. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۴۹۰۰/۱۶ آغاز: ذکر مسيلمة الكذاب. هو مسيلمة بن حبيب ابن حنيفة. و كان صاحب نيرنجات و بذلك اغر قومه و هو اول من ادخل البيضة فی القارورة؛ انجام: ان آيات ربنا ساطعات لا تمارى فيهن الا الكفور، حبس الفيل بالمعمر حتى يعوى كانه معفور خط: نسخ، بی‌کا، تا: ۱۰۷۸ق؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج، ۱گ (۳۳ر-۳۳پ)، ۲۵سطر(۱۵×۲۹)، اندازه: ۲۳×۳۵سم [ف: ۱۴-۶۰] ● مسیو نامه / شعر / فارسی mūsīyo-nāme تائب تبریزی، اسماعیل بن حسین، - ۱۳۷۴ قمری tā’eb-e tabrīzī, esmā‘īl ebn-e hoseyn(- 1955) تاریخ تألیف: ۱۳۴۶ق قم؛ فیضیه؛ شماره نسخه: ۲۰۰۸/۲ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ۱۳۴۶ق؛ اندازه: ۱۱×۱۳سم [ف: ۳-۱۶۴] ● مشابهات = بهاریات = استعارات / ادبیات / فارسی mošābehāt = bahārīyāt = este‘ārāt طغرای مشهدی، - ۱۱۰۰ قمری toqrā-ye mašhadī (- 1689) این منشئه‌ای که به نام‌های بالا خوانده شده، به نثر آمیخته به نظم، بهاریه‌ای است که با یک غزل آغاز می‌شود. سپس به وصف بهار و استعاره از نام بزرگان آن روز می‌پردازد: جهانگیر، زبردست خان، پردل‌خان، اصالتخان، تهورخان، مسیح الزمان صبا ... (احمد منزوی) آغاز: موسم آن شد که مینا، راک هندی سر کند - شاخ و برگ خشک را زاب ترنم تر کند ... هنگامی که دارای هند سبزه پروری، یعنی جهانگیر بهار سرا از تشریف جور. چاپ: کانپور، سنگی، ۱۲۶۶ق، وزیری بزرگ، ۵ص (رسائل طغرا: صص۷۰-۷۴)؛ نولکشور ۱۳۰۲ق./۱۸۸۵م، در مجموعه نگاشته‌های او، صص ۷۰-۷۴؛ ۱۲۸۸ق./۱۸۷۱م. [مشترک پاکستان ۱۸۹/۵-۱۹۱ که نشانی ۱۴ نسخه از آنرا داده، همانجا ۷۱۷ برای نسخه‌های دیگرش؛ نسخه‌ها منزوی۳۶۲۸/۵-۳۶۲۹ که نشانی ۱۱ نسخه آنرا داده؛ شعرای کشمیر ۷۴۶/۲ که به دو نام «مشابهات ربیعی» و «مشابهات بدیعی» آورده] ۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۰۱۷۱/۴ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱۰۳۹ق؛ ۴ص (۲۳۰-۲۳۳)، اندازه: ۱۱/۵×۱۷/۵سم [ف: ۳۲-۲۰۴]
۴۸۷

گزارش اشکال یا پیشنهاد