۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۵۱۱۴/۱۰
آغاز: برابر؛ انجام: معلوم شد که درین تصنیف کاتب را زیاده از مصنف دخل است.
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ ۶گ (۸۵-۹۰)، ۱۲سطر، اندازه: ۶×۱۲سم [ف: ۳۸-۳۲۴]
۳. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۱۱۰/۸
آغاز: مشابهات ربیعی طغرا نسبت بنغمات عندلیبان گلشن اعجاز؛ انجام: زینسان اگر بشغل کتابت گشود کف ×× خواهد کنار کرد چو بند قلم ازو
این کتابچه نزدیک (۱۰۰ بیت نوشته دارد)، و در نسخه مجلس ششمین نامه کلیات است؛ خط: نستعلیق شکسته، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج ، ۱ص (۴۴پ)، ۱۵سطر (۱۰×۱۹/۵)، اندازه: ۱۸×۲۹/۵سم [ف: ۲-۱۹۸]
۴. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۲۰۰/۱۰-عکسی
اصل نسخه: گنج بخش، ش ۲۰۸۶ (گنج ۱۲۹۹/۳)؛ خط: نستعلیق تحریری، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ در مجموعه «رسایل» او؛ ۱۰ص(۱۰۳-۱۱۲) [عکسی ف: ۲-۲۵۴]
۵. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۷۵۰/۴
آغاز: برابر؛ انجام: خواهد کنار کرد چو بند قلم ارو (!) (گ ۳۳ر-۳۵پ).
خط: نستعلیق تحریری، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ نام رساله بر فراز نسخه «استعارات ملاطغرا» آمده؛ ۳گ (۳۳ر-۳۵پ) [ف: ۲-۲۳۲]
۶. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۵/۳۲۹۶/۳
آغاز: برابر؛ انجام: خواهد کناره کرد چو بینه قلم از او
خط: شکسته نستعلیق هندی، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ کاغذ: هندی، جلد: مقوای چینی، ۸ص (۱۹۷-۲۰۴)، ۱۳سطر، اندازه: ۱۴×۲۳/۵سم [ف: ۱۰-۹۴۳]
۷. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: ۲۵۸/۴-عکسی
اصل نسخه: کتابخانه شخصی میرداد خان افغان که در پاکستان به خرید و فرو کتاب میپردازد؛ خط: نستعلیق پخته، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ در مجموعه ۱۷ رساله او، در نسخه در دست به نام «استعارات» آمده؛ ۴گ(۲۸-۳۱) [عکسی ف: ۲-۲۵۴]
۸. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: ۱۲۲۹۰/۳ حاشیه
آغاز: برابر؛ انجام: دیده هیچ آفریده نیاید و چون بتوقیع اشرف اعلی مزین و محلی گردد اعتبار نمایند.
خط: نستعلیق خوش، بیکا، تا: قرن ۱۲، جا: شاه جهان آباد؛ دارای سه سرلوح و کتیبه مذهب، مجدول؛ جلد: روغنی منقش، ۷ص (۴۷-۴۱)، ۱۴سطر، اندازه: ۱۷/۷×۲۹/۶سم [ف: ۱۷-۴۲۷]
۹. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۵۲۷۴/۹
آغاز: برابر؛ انجام: معلوم شد که درین تصنیف کاتب را زیاده از مصنف دخل است ... زینسان اگر بشغل کتابت گشود کف ×× خواهد کناره کرد چو بند قلم ازو والسلام والاکرام.
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۲؛ مصحح؛ کاغذ: شرقی، ۳گ (۶۴- ۶۶)، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۰×۱۷/۵سم [ف: ۳۸-۷۸۳]
۱۰. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۵۸۶۱/۷-ف
نسخه اصل: دانشگاه پنجاب در لاهور شماره ۸۷۴/۹ فارسی؛ کا: ظهیرای تفرشی، تا: ۱۲۴۵ق [فیلمها ف: ۳-۱۸۷]
۱۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۳۲۱۵/۹
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ باسرلوح، مجدول؛ کاغذ: هندی، جلد: تیماج، ۴ص (۹۵-۹۸)، ۳۲ سطر (۹×۲۷)، اندازه: ۱۶×۳۲/۵سم [ف: ۱۰-۷۹۴]
۱۲. همدان؛ دانشگاه بوعلی؛ شماره نسخه: ۳۷۷۱/۶
خط: نستعلیق، بیکا، بیتا؛ ۸ص (۵۵-۶۲)، ۱۵ سطر (۷×۱۵)، اندازه: ۱۳×۲۱سم [ف: ۱۲-۲۷۶۰]
مشابهات بدیعی ← مشابهات
● مشابهت تن / فلسفه / فارسی
mošābehat-e tan
در بیان مشابهت تن به آسمان و زمین.
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۲۶۹/۲۶ط
آغاز: اکنون بدانکه تن مردم مشابه زمین است و مشابه آسمان پس؛ انجام: و عناصر مرکب نشود و موالید ... مثال ...
بیکا، تا: قرن ۱۲؛ جلد: تیماج، ۴ص (۳۱۱-۳۱۴)، اندازه: ۷×۱۵سم [ف: ۲۴/۳-۴۸]
● مشارب الاذواق = شرح قصیده خمریه ابن فارض = شرح قصیده میمیه ابن فارض / عرفان و تصوف / فارسی
mašāreb-ol azvāq = š.-e qasīde-ye xamrīye-ye ebn-e fārez = š.-e qasīde-ye mīmīye-ye ebn-e fārez
همدانی، علی بن محمد، ۷۱۴ - ۷۸۶ قمری
hamadānī, ‘alī ebn-e mohammad (1315 - 1385)
وابسته به: القصيدة الخمرية = قصیده میمیه؛ ابن فارض، عمر بن علی (۵۷۶-۶۳۲ق)
قاضی نورالله در مجالس المؤمنین (مجلس ۶) آن را از سید علی همدانی دانسته است. او در این کتاب میخواهد هر بیت از «میمیّه» ابن فارض را جدا جدا شرح و اصطلاحات عرفانی آن را بیان کند. در دیباجه رساله میگوید: «چون قصیده میمیه شیخ عارف ... عمر بن فارض مصری ... از آن جمله بود که ابواب ابیات آن مشحون لطائف و حقائق است مبنی بر استعارات: ذکر مدام و میخانه و کاس و ساقی ... به جهت رد انکار محجوبان جاحد و ردع اصرار طاعنان جاهد بر اثر هر بیت کلمهای چند بر سبیل اختصار تحریر افتاد». همدانی پیش از آغاز شرح، مقدمهای دارد در بیان حقیقت محبت که بسیار مبسوط است و در آن بسیار از اشعار خویش میآورد.