«مجد و شرف» بزرگواری، الخ.
تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۱۰۷
آغاز: بسمله حمد و ثنا مبدع بی آلت و مخترع بیغرض و علت را و درود بسیار بر سید انبیاء الخ؛ انجام: «راجی و خاطی» امید دارنده و گناهکار، «میمون و همایون» مبارک و خجسته، «ابتدا و انتها» اول و آخر والله اعلم بالصواب و اليه المرجع و المآب تمت.
خط: نستعلیق خوب، کا: محمد امین، تا: ۱۱۰۹ق؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، ۱۷سطر، اندازه: ۲۰×۳۰سم [ف: ۲-۱۸۷]
● لغت حروف هجاء / لغت / فارسی
loqat-e horūf-i hejā'
در آن معنای حروف فارسی و پس از آن معنای حروف ابجد و ... ذکر شده است.
قم؛ دارالحدیث؛ شماره نسخه: ۳۵۷/۲
بیکا، بیتا؛ جلد: تیماج قهوهای، ۲گ (۳۸پ-۳۹پ)، اندازه: ۷×۱۱سم [ف: -۱۶۲]
لغت حلیمی ← بحر الغرایب
لغت حلیمی ← شرح بحر الغرایب
لغت زیرک ← ارهاض اللغة
● لغت سفری / لغت / فارسی و عربی
loqat-e safarī
نصیری فراهانی، ابوتراب، قرن ۱۳ قمری
nasīrī farāhānī,abū-torāb (19c)
از میرزا ابوتراب نصیری فراهانی وزرا حسب گرجستانی که در چهل سالگی بازنشسته بوده (دیباچه)، به ترتیب تهجی، دو جلد در یک مجلد: ۱. دارای ۵۶۰۰ لغت عربی به فارسی به سال ۱۲۴۴؛ ۲. دارای ۵۴۰۰ لغت فارسی «با مقدمهای به فارسی» از روی فرهنگ سروری و شاهنامه، بیشترین بی تفسیر، در دیباچه آمده که همه آنها بایستی به روسی ترجمه شود ولی تنها در ص اول برابر روسی آنها نوشته شده است به سال ۱۲۴۳.
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۴۶۷
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۱۲۴۴و۱۲۴۳ق، جا: پطرز بوغ؛ جلد: تیماج، ۱۱۸گ، ۲۳سطر (۱۲-۱۴×۲۶)، اندازه: ۲۱×۳۲سم [سنا: ف: ۱-۲۶۹]
● لغت شاهنامه / ادبیات / فارسی
loqat-e šāhnāme
بغدادی، عبدالقادر بن عمر، ۱۰۳۰ - ۱۰۹۳ قمری
baqdādī, ‘abd-ol-qāder ebn-e ‘omar (1621 - 1682)
وابسته به: شاهنامه؛ فردوسی، ابوالقاسم (۳۲۹-۴۱۶)
چاپ: چاپ کارلوس زالمان در پتروپولی در ۱۸۹۵.
تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۷۶۲-ف
از روی چاپی؛ بیکا، بیتا [فیلمها ف: ۲-۲۴۵]
تهران؛ مطالعات فرهنگی؛ شماره نسخه: ف ۷۰
نسخه اصل: همان نسخه بالا [فهرستواره مینوی: -۱۷۶]
تهران؛ بنیاد فرهنگ ایران؛ شماره نسخه: ف ۷۰
نسخه اصل: همان نسخه بالا [نشریه: ۱۱-۹۹۹]
● لغة الصرف / لغت / عربی به ترکی
loqat-os sarf
ترجمه لغات اسماء و افعالی است که به عنوان شواهد صرفی به کار میروند به زبان ترکی.
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۵۵۳۴/۴
آغاز: باب الالف: اجلوز دوه یر غلامی، اسلنقی قفاسی یتدی، اقشعر درسی برآرایه؛ انجام: یئس نومید، یتصابی من الصبی، یرعوی ای رجع
خط: نسخ، کا: علی بن قاسم، تا: با تاریخ ۱۱۱۲ق؛ جلد: مقوایی، ۸ص (۱۲۷ - ۱۳۴)، ۲۱سطر، اندازه: ۱۴/۵×۲۰/۸سم [ف: ۴۳-۱۴۵]
● لغت طهماسبی / لغت / عربی و عربی
loqat-e tahmāsbī
لغات تازی را به ترتیب حروف الفبای آغاز کلمات گرد آورده و به فارسی ترجمه کرده است.
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۴۴۴
آغاز: الاب بفتح همزه و تشدید باء گیاه تر است یا چراگاه یا هر چه برویاند زمین آن را و اب الرجل ابا از باب نصر و ضرب یعنی مهیا شد آن مرد برای رفتن و سیر؛ انجام: و یهماء کحمراء بیابانی است که راه یافته نمیشود در اول و سال سختی است که فرح و شادی در او نیست، یین بفتح هر دو یاء نام چشمه ای است یا نام رودخانه است.
خط: نستعلیق، بیکا، تا: ۷ ربیع الاول ۱۲۷۹ق، هنگام رفتن به عتبات عالیات و زیارت مراقد ائمه (ع)؛ مصحح، از آغاز حرف صاد تا آغاز حرف لام در نسخه حاضر نیامده؛ جلد: تیماج، ۵۵۴گ، اندازه: ۱۷/۵×۲۲سم [ف: ۲۸-۴۶]
● لغت فرس = فرهنگ اسدی = لغت نامه / لغت / فارسی
loqat-e fors = farhang-e asadī = loqat nāme
اسدی، علی بن احمد، - ۴۶۵ قمری