فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، ج ۲۷، ص ۴۰۲

۴۰۲ فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا) ج ۲۷
«مجد و شرف» بزرگواری، الخ. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: ۱۰۷ آغاز: بسمله حمد و ثنا مبدع بی آلت و مخترع بیغرض و علت را و درود بسیار بر سید انبیاء الخ؛ انجام: «راجی و خاطی» امید دارنده و گناهکار، «میمون و همایون» مبارک و خجسته، «ابتدا و انتها» اول و آخر والله اعلم بالصواب و اليه المرجع و المآب تمت. خط: نستعلیق خوب، کا: محمد امین، تا: ۱۱۰۹ق؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، ۱۷سطر، اندازه: ۲۰×۳۰سم [ف: ۲-۱۸۷] ● لغت حروف هجاء / لغت / فارسی loqat-e horūf-i hejā' در آن معنای حروف فارسی و پس از آن معنای حروف ابجد و ... ذکر شده است. قم؛ دارالحدیث؛ شماره نسخه: ۳۵۷/۲ بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ۲گ (۳۸پ-۳۹پ)، اندازه: ۷×۱۱سم [ف: -۱۶۲] لغت حلیمی ← بحر الغرایب لغت حلیمی ← شرح بحر الغرایب لغت زیرک ← ارهاض اللغة ● لغت سفری / لغت / فارسی و عربی loqat-e safarī نصیری فراهانی، ابوتراب، قرن ۱۳ قمری nasīrī farāhānī,abū-torāb (19c) از میرزا ابوتراب نصیری فراهانی وزرا حسب گرجستانی که در چهل سالگی بازنشسته بوده (دیباچه)، به ترتیب تهجی، دو جلد در یک مجلد: ۱. دارای ۵۶۰۰ لغت عربی به فارسی به سال ۱۲۴۴؛ ۲. دارای ۵۴۰۰ لغت فارسی «با مقدمه‌ای به فارسی» از روی فرهنگ سروری و شاهنامه، بیشترین بی تفسیر، در دیباچه آمده که همه آنها بایستی به روسی ترجمه شود ولی تنها در ص اول برابر روسی آنها نوشته شده است به سال ۱۲۴۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۴۶۷ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۱۲۴۴و۱۲۴۳ق، جا: پطرز بوغ؛ جلد: تیماج، ۱۱۸گ، ۲۳سطر (۱۲-۱۴×۲۶)، اندازه: ۲۱×۳۲سم [سنا: ف: ۱-۲۶۹] ● لغت شاهنامه / ادبیات / فارسی loqat-e šāhnāme بغدادی، عبدالقادر بن عمر، ۱۰۳۰ - ۱۰۹۳ قمری baqdādī, ‘abd-ol-qāder ebn-e ‘omar (1621 - 1682) وابسته به: شاهنامه؛ فردوسی، ابوالقاسم (۳۲۹-۴۱۶) چاپ: چاپ کارلوس زالمان در پتروپولی در ۱۸۹۵. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۳۷۶۲-ف از روی چاپی؛ بی‌کا، بی‌تا [فیلمها ف: ۲-۲۴۵] تهران؛ مطالعات فرهنگی؛ شماره نسخه: ف ۷۰ نسخه اصل: همان نسخه بالا [فهرستواره مینوی: -۱۷۶] تهران؛ بنیاد فرهنگ ایران؛ شماره نسخه: ف ۷۰ نسخه اصل: همان نسخه بالا [نشریه: ۱۱-۹۹۹] ● لغة الصرف / لغت / عربی به ترکی loqat-os sarf ترجمه لغات اسماء و افعالی است که به عنوان شواهد صرفی به کار می‌روند به زبان ترکی. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۵۵۳۴/۴ آغاز: باب الالف: اجلوز دوه یر غلامی، اسلنقی قفاسی یتدی، اقشعر درسی برآرایه؛ انجام: یئس نومید، یتصابی من الصبی، یرعوی ای رجع خط: نسخ، کا: علی بن قاسم، تا: با تاریخ ۱۱۱۲ق؛ جلد: مقوایی، ۸ص (۱۲۷ - ۱۳۴)، ۲۱سطر، اندازه: ۱۴/۵×۲۰/۸سم [ف: ۴۳-۱۴۵] ● لغت طهماسبی / لغت / عربی و عربی loqat-e tahmāsbī لغات تازی را به ترتیب حروف الفبای آغاز کلمات گرد آورده و به فارسی ترجمه کرده است. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۴۴۴ آغاز: الاب بفتح همزه و تشدید باء گیاه تر است یا چراگاه یا هر چه برویاند زمین آن را و اب الرجل ابا از باب نصر و ضرب یعنی مهیا شد آن مرد برای رفتن و سیر؛ انجام: و یهماء کحمراء بیابانی است که راه یافته نمی‌شود در اول و سال سختی است که فرح و شادی در او نیست، یین بفتح هر دو یاء نام چشمه ای است یا نام رودخانه است. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: ۷ ربیع الاول ۱۲۷۹ق، هنگام رفتن به عتبات عالیات و زیارت مراقد ائمه (ع)؛ مصحح، از آغاز حرف صاد تا آغاز حرف لام در نسخه حاضر نیامده؛ جلد: تیماج، ۵۵۴گ، اندازه: ۱۷/۵×۲۲سم [ف: ۲۸-۴۶] ● لغت فرس = فرهنگ اسدی = لغت نامه / لغت / فارسی loqat-e fors = farhang-e asadī = loqat nāme اسدی، علی بن احمد، - ۴۶۵ قمری
۴۰۲

گزارش اشکال یا پیشنهاد