آغاز: بسمله، سپاس حق شناس و ستایشی ... اساس؛ انجام: سبحان ربک رب العزه عما یصفون و سلام علی المرسلین.
خط: نستعلیق، کا: فیض کاشانی، محمد بن محسن، تا: ۱۱۰۷ق [رایانه]
● شش متن پهلوی / ادبیات / پهلوی
šeš matn-e pahlavī
۱. زنجان؛ اخوان زنجانی - جلیل؛ شماره نسخه: بدون شماره
و بسپرد با ترجمه پهلوی، آفرینگان مورخ ۱۱۲۴ یزدگردی، نام ستایش آفرین هفت اشاسپند، متن ات توی آترم. به تشخیص دکتر احمد تفضلی؛ بیکا، بیتا [میراث اسلامی: ۵ - ۶۱۸]
۲. زنجان؛ اخوان زنجانی - جلیل؛ شماره نسخه: بدون شماره
(فرهنگ پازند، نیرنگ، افسون، سوال و جواب مسایل زردتشت و ادرزد، سنجشی از اول کتاب ششم دینکرد، چند دعای کوچک) آقای دکتر احمد تفضلی رساله افسون و صورت پازند دینکرد را در جای دیگر ندیدهاند؛ بیکا، بیتا [میراث اسلامی: ۵ - ۶۱۸]
● شش مقام = مثنوی در موسیقی / موسیقی، شعر / فارسی
šeš maqām = masnavī dar mūsīqī
از: کوکبی. در کتابخانه بنیاد خاورشناسی تاشکند نسخهای مورخ ۱۰۲۶ق هست که در شهرک زندبی بخارا کتابت شده و قسمت دوم آن «نظم مولانا کوکبی در بیان دوازده مقام» نام دارد با سرآغازی مانند نسخه مورد بحث ما. این رساله را مرحوم دانش پژوه در مقاله مفید خود، «موسیقی نامه» (مجله هنر و مردم، اردیبهشت ۱۳۵۴، ش ۵۶/۱۵۱-۵۵) معرفی کرده و ابیاتی از آغازش را نقل کرده است. به تحقیق او، این کوکبی میتواند کوکبی کاشانی باشد که در کاشان جماعتی از نسل کوکبی هستند، ظاهراً آن بزرگ نادر العصر از بلده طیبه کاشان بوده است. نسخه ما در عنوان «شش مقام» نام دارد و در همین حد هم هست، بدون نام سراینده. پس از بیان ریشه هر یک از شش مقام مورد بحث، ابیات و ترانههایی که با آن مقام مناسبت دارد، نمونهوار آورده که یکی از صایب دارد و یکی از حافظ. پس سرایش اثر به پس از عصر صایب باز میگردد.
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۱۷۲/۵۹
آغاز: ز راه راست گر آهنگ میکنی بحجاز ×× ز اصفهان گذری جانب عراق انداز / به ناقه زنگوله در پرده رهاوی بند ×× درین مقام به عشاق بی نوار پرداز / مشو بزرگ، ز روی نیاز کوچک باش ×× ببوسلیک حسینی صفت بر آر آواز × در بیابان مانده هر یک مقام از هر یک پیغمبر - مقام راست که باشد ز حضرت آدم ×× ز جرم خویش بحق ناله کرد بدیده تر / فغان حضرت نوح در مقام عشاقست ×× نوید لطف بشارت شنو از آن دلبر / نوا ز حضرت داود آشکارا شد ×× که یک نوا بدهد جان دهند اهل بشر / رهاو را تو یقین دان ز سید مختار ×× که بود خواندن قرآن خود به سوز جگر / مقام بوسلیک از ناله یکی اصحاب ×× که نام بابا عمر بود گشت جد کبر / عراق را تو بدانی ز حضرت ایوب ×× در آن زمان که نوا زد بخالق داور.؛ انجام: اکنون نصرالله بی: طراوت است ز پژمردگی بهار مرا ×× که صد خزان نبرد برگ لاله زار مرا [رقم:] تمت تمت تمت.
خط: نستعلیق تحریری ماوراء النهری، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ با مسطر بندی، رکابهدار، مجدول؛ جلد: مقوایی، ۷گ (۱۰۷پ-۱۱۳ر)، اندازه: ۱۲/۹×۱۹/۸سم [ف: ۲۷/۱ - ۴۱۵]
● شش هفته در رود نیل / سفرنامه / فارسی
šeš hafta dar rūd-e nīl
مترجم: محمد طاهر قاجار، ۱۲۵۰ - ۱۳۱۷ قمری
مسیو کوتو سفری به مصر میکند و آن سفر را در این کتاب شرح میدهد. او از دیدنیهایی که در وادی حلفا و اسوان به آنها برخورد کرده مطالب مفصلی نقل مینماید و این مطالب از فصل پنجم اصل سفرنامه تا توقف او در قصر النیل میباشد.
تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: ۱۸۱۱
آغاز: شش هفته در رود نیل. تحریر مسیو کوتو، فصل پنجم، وادی حلفا؛ انجام: مهمترین و لازمترین و دلپسندترین ساحتهاست (کوتو)
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ مجدول؛ جلد: تیماج قرمز، ۱۹گ، ۱۶ سطر (۱۴×۲۵)، اندازه: ۲۱×۳۳سم [ف: ۴ - ۲۶۲]
شصت باب ← الاسطرلاب
● شصت باب / هیئت / فارسی
šast bāb
نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، ۵۹۷ - ۶۷۲ قمری
naṣīr-od-dīn-e ṭūsī, mohammad ebn-e mohammad (1201 - 1274)
مشهد؛ مولوی؛ شماره نسخه: ۴۶۷/۲
بیکا، تا: ۸۳۰ق؛ این نسخه ناقص است [نشریه: ۵ - ۶۶]
● شصت باب / هیئت / فارسی
šast bāb
وابسته به: المدخل فی علم النجوم؛ بلخی، علی بن احمد (-۴)
به نام: معتمد الحضرة ابوالفتح اسفهسالار
ترجمه است از «مدخل» ابوالقاسم بلخی. فهرست شصت باب و نام ابوالقاسم و مدخل او در دیباچه آمده است.