عصفور، جلال الدین مسعود، شجاع ملقب بكور، همدمی، میر مسعود، مشفقی، گلشنی، حیدر طهماسبی، ادهم، نعمتی، نگاهی، رموزی، میر هبة الله، عبدل ساکنی، ضمیری، زین الدین علی نیکی، حزنی، صبری، نور الدین محمد، افضل الدین بن محمد ترکه، محمود خلیفه، جلال الدین حسن، میر محمد باقر اشراق، تاج الدین حسین صاعد، رفیقی، شاهکی رنانی، اقا ملک معروف، فکری، کلامی، داعی، درویش غازی، بابا شاه، شفائی، شکیبی، حرفی، طالب، ادائی، شاه محمود، میرزا ابراهیم، شاهمیر، صادق، مذاقی، مفلح، خواجه فضل الله، سالک، ساقی، یقینی، پیری، جلال الدین محمد، آیتی، واحد، مقیمی، حریمی، زاری، فراقی، خوفی، حلمی، قسمی، لوحی، رمزی، حضوری، میر اشکی، هجری، حکیم رشدی، ملک، والهى، سلطان محمد رئیس، عارضی، میر هاشمی، مشربی، حزمی، میر حسابی، اصلی، انصاری، وحیدی، حریفی، مقصدی، عهدی، صبحی، سوزی، صرفی، جدائی، ظریفی، پیروی، قدسی، باذلی، کمالی، میرکی، منصوری، ابراهیم میرزا صفوی، سلطان مصطفی میرزا، سلطان حسن میرزا، میرزا سلمان، میرزا جعفر، بحتی، فروغی، شرمی، درویش کاکا، قاضی میرک، شیخ محمد امین، پادشاه قلی، محمدی بیک قاجار، میر فارغی، طبخی، قدری، ساحری، حاجی بیک، فسونی، فیضی، حیرتی، میر هاتفی، خان احمد میرزا، قراری، میر حالی، یقینی، عارف، حجازی، کافی، ثنائی، اوجی، عزی، مایلی، حیاتی، مسیحی، دوائی، نجاتی، قایمی، محمد صوفی، حقیری، نثاری، خواری، شکیبی تبریزی، محمود بیک سالم، طوفی، وصالی، حیدری، صبوری، وقوعی، عجزی، فسونی تبریزی، میر جعفری، حالی تبریزی، سلطان محمد، حکیم ابوطالب، قاضی وافی، چلبی بیک، میر حسین سهوی، فانی، صافی، معروف، طفیلی، خواجه امیر بیک، کافی، میرزا صادق، ثباتی، برکی، فردی، بزمی، وارثی، عبدی.
آغاز: جواهر حمد و ثنائی که مفرح قلوب اصحاب دین. مبین و فتاح ابواب صدور ارباب عشق متین تواند بود اما بعد چنین گوید بنده کمینه تقی الدین محد بن شرف الدین علی الحسینی در اینوقت که این نو باوه که مسمی است بخلاصة الاشعار و زبدة الافكار بمكنن ظهور رسیده و تذكرة الشعرا و مجالس النفايس و مکارم الاخلاق را ... میمون نهاد پدید شده
چاپ: تهران، انتشارات میراث مکتوب، ۱۳۸۶ش
[تذکرهنویسی در هند و پاکستان از دکتر نقوی: ۱۲۴-۱۳۴ تاریخ تذکرههای فارسی از گلچین معانی ۵۲۴/۱-۵۵۶؛ الذریعه ۳۰/۴ و ۳۱ و ۲۱۲/۷؛ مکتبة امیرالمؤمنین ۲۳۹/۱؛ جنگ ۴۵۷/۱؛ دنا ۱۰۷۲/۲ با عنوان «تذكرة الشعرا» (۸ نسخه) و ۹۱۳/۴ با عنوان «خلاصة الاشعار ...» (۱۷ نسخه)؛ عکسی دائرة المعارف ۱۱۰/۲]
شرح و حواشی:
۱- تذکره شعرا
۲- خلاصة الاشعار و زبدة الافكار = تذکره (منتخب)؛ طغائی
کمرهای، علینقی بن محمد هاشم (۹۵۳-۱۰۶۰)
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۲۴۴
خط: نستعلیق، کاتب=مؤلف، تا: قرن ۱۰؛ افتادگی: آغاز (آغاز خطبه افتاده)؛ مهر: محمد الحسینی؛ کاغذ: سفید، جلد: تیماج سرخ، ۱۳۶گ، ۳۰ سطر (۱۲×۱۸)، اندازه: ۱۷×۲۶سم [سنا: ف: ۱-۱۲۲]
۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۶۹۴۶
آغاز: ذکر حکیم معز الدین مختاری، اسم اصلی وی عثمان مختار است و در ابتدا عثمانی تخلص کرده؛ انجام: خورشید بمثل گویدای سرو بلند ×× چون خندیدی بار دگر باز بخند
خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ۹۹۸ق؛ شرح حال تاج الدین حسن غزنوی به خط رفیع الدین بن علی غفاری، غره صفر ۹۹۸؛ مصحح؛ مهر: «عبده جمال الدین محمد الحسینی» (دایره)، «جمال الحسینی» (لوزی)؛ جلد: تیماج قرمز، ۲۹۶گ، اندازه: ۱۲/۵×۲۰/۵سم [ف: ۱۸ - ۱۳۱]
۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۸۲ ط
آغاز: و آن نظم مدح نکته شناسی بود که او ×× از بهر نکته دان دل و کف، بحر و کان کند؛ انجام: بقا طفیلی خوان تو باد تا به ابد ×× چو عمر منزلتت را مباد بیم زوال. تمت الانتخابات من جمله خاتمة کتاب خلاصة الاشعار ... فی بلدة المؤمنین کاشان حماها الله تعالی عن آفات الزمان و تغیر الدوران بحق محمد و آله المعصومین.
منتخب خاتمه؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: ۱۴ جمادی الثانی ۱۰۰۱ق، جا: کاشان؛ افتادگی: آغاز؛ ذیل نسخه ابیاتی است در مدح یک سفینه که نویسنده آن را به خط خود تحت عنوان «لواحد من القدماء» با این آغاز آورده است: درین سفینه نگه کن به چشم معنی بین ×× که رشک لعبت مانی و صورت چین است؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج مشکی، ۲۵۹گ، ۲۰ سطر، اندازه: ۱۱/۵×۱۹سم [ف: ۲۴/۲ - ۹۵]
۴. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۰۹۴۰
خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بیتا؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج قهوهای، ۱۰۹گ، ۲۵ سطر، اندازه: ۱۳×۲۳/۵سم [ف: ۲۷ - ۳۴۹]
۵. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۹۸۳۲
خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بیتا؛ برگها درهم صحافی شده و افتاده دارد و قطعهای از کتاب میباشد؛ جلد: تیماج قهوهای، ۴۱گ، ۲۶ سطر، اندازه: ۱۹×۲۵سم [ف: ۲۵ - ۱۵۷]
۶. شیراز؛ وصال (دکتر)؛ شماره نسخه: ۱۵
کاتب = مؤلف، بیتا [نشریه: ۵ - ۲۹۱]
۷. تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: ۱۰۴/۱ ـ ب
آغاز: برابر
گویا نسخه اصل است چه برخی از جاها سفید مانده و در حاشیه هم نوشته شده؛ خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۰؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج سرخ، ۲۵۹گ (۱پ-۲۵۹ر)، ۲۵ سطر