که از بین رفته است، وجود داشته است. آغاز نسخه مرحوم مهدوی، چنین است: «قال علی بن محمد بن ابی الحسن بن عبدالصمد التمیمی السبزواری حدثنا الشيخ الفقيه العالم الوالد قال حدثنا الشيخ الفقيه ابوالحسن علی بن عبدالصمد بن محمد بن التمیمی والدی رحمه الله قال حدثنا السيد العالم ابوالبركات علی بن الحسین الجوری قدس الله روحه قال حدثنا الشيخ ابوجعفر محمد بن علی بن الحسين بن موسى بابويه القمی رضی الله عنه عن محمد بن ابراهیم بن اسحاق عن عبدالعزیز بن یحیى الجلودى عن محمد بن زكريا الجوهري عن (جعفر بن) محمد بن عمارة عن ابيه عن محمد بن السائب عن الصادق عن ابيه عن جده علی بن الحسين عن الحسين عن على بن ابيطالب عليهم السلام. (سید محمود مرعشی)
آغاز: بسمله. قال علی بن محمد بن ابى الحسن بن عبدالصمد التميمي السبزواری ... عن الصادق عن ابيه عن جده علی بن الحسين عن الحسين عن على بن ابی طالب عليهم السلام قال اجتمع اصحاب رسول الله صلى الله عليه و آله فتذاكروا التي ای الحروف ادخل فى الكلام فاجمعوا ان الالف اكثر دخولا ... و سماها المونقة و هى المعجبة: حمدت من عظمت منته و سبغت نعمته و سبقت رحمته و تمت كلمته و نفذت مشيته و بلغت حجته و عدلت قضيته
انجام: فليتضرع متضرعكم و ليبتهل مبتهلكم فسيغفر رب كل مربوب لى و لكم. ثم قرأ: تلك الدار الاخرة نجعلها للذين لا يريدون علوا فى الارض و لا فسادا و العاقبة للمتقين.
چاپ: با تحقیق سید محمد عمادی حایری، در میراث حدیث شیعه ۱۹/۱۰-۳۴
[الذريعة ۲۰۶/۷؛ دنا ۸۹۸/۴ (۹ نسخه)]
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۰۴۸/۱۳
آغاز: آغاز ترجمه: ستودم کسی را که بزرگ شد منت او و تمام سد انعام او و پیشی گرفت به قهر او بخشایش او و تمام شده امر و فرمان او؛ انجام: انجام ترجمه: و به اخلاص دعا می کند دعا کننده شما پس آمرزش خواهند برای من و برای شما.
با ترجمه زیرنویس به فارسی؛ خط: نسخ، بیکا، تا: باتاریخ ۹۳۵ق؛ کاغذ: نخودی، جلد: میشن مشکی، ۹گ (۲۲۷پ-۲۳۵پ)، ۱۷ سطر (۷/۵×۱۲)، اندازه: ۱۲/۲×۱۸/۶سم [ف: ۲۹/۲ - ۶۶۹]
۲. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۳۴۲۶/۱
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ مصحح، محشی، تمامی رسالههای این مجموعه، به خط فیض کاشانی شباهت دارد، چنانچه خط فیض نباشد مسلماً نسخه به خط یکی از افراد خاندان وی نگاشته شده؛ مهر: «المتوكل على الله عبده ...» (بیضی)، علم الهدى إبن فیض کاشانی با نشان «بمحمد علم الهدى علم الهدى علم الهدى» (بیضی)، «جمال الدین اسحاق» (بیضی)، «جمال الدین اسحاق بن محمد علم الهدى»، «الراجی محمد محسن الفیضی» (بیضی)، نصیرالدین سلیمان بن محمد علم الهدى با نشان «انه من سلیمان»، «فى الدارین ...» (مستطیل)؛ کاغذ: شرقی، ۴گ (۱-۴)، ۱۵ سطر، اندازه: ۶×۱۳سم [ف: ۳۴ - ۶۲]
۳. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۴۶۶/۱۷۰
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ ۲ص (۳۵۸-۳۵۹) [مختصر ف: ۳۳۰]
۴. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۰۸۷/۴۰
خط: نسخ کهن معرب، بیکا، تا: با تاریخ قرن ۱۱؛ کاغذ: الوان، جلد: تیماج قهوهای، ۲گ (۸۵پ-۸۶پ)، اندازه: ۱۵/۱×۲۸/۴سم [ف: ۲۹/۲ - ۷۳۴]
۵. تهران؛ عبدالعظیم؛ شماره نسخه: ۱۹۵ ض
به روایت علی بن محمد بن حسن بن عبد التمیمی (كذا) از ابوالبركات على بن حسین جوزی از شیخ صدوق (ره)؛ خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ ۱۹ سطر، اندازه: ۱۷×۲۴/۵سم[ف: ۲-۵۹۳]
۶. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: ۱۳۵۶
آغاز: برابر؛ انجام: شعر حضرت امیرالمؤمنین و امام المتقین علیه السلام که در روز جنگ صفین در وقت مبارزه میخواندند. انا علی صاحب الصمصامه ... الى آخر.
خط: نسخ جلی، کا: احمد النیریزی السلطانی، تا: جمادی الاول ۱۱۱۶ق، جا: اصفهان (دارالسلطنه)؛ مجدول، کمند کشی مضاعف، با سه کتیبه مذهب منقش بسیار خوب؛ کاغذ: فستقی، جلد: مقوای روغنی بوم نباتی مذهب، ۳۰ص، ۸-۱۰ سطر، اندازه: ۱۷×۲۶/۵سم [ف: ۷ - ۳۶۵]
۷. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: ۱۳۵۶
آغاز: برابر؛ انجام: کتبه المحتاج الى الله الملك الغنى احمد النیریزی السلطانی فی شهر جمادی الاولى من شهور سنه ست عشره و مائه بعد الالف من الهجرة المقدسة في دار السلطنه اصفهان صانها الله عن الحدثان ۱۱۱۶
مقدمه رساله و ترجمه فارسی به خط نستعلیق خوش؛ خط: نسخ ممتاز، کا: احمد نیریزی سلطانی، تا: جمادی الاول ۱۱۱۶ق؛ مجدول، کمند اندازی زرین، یک کتیبه مذهب مرصع، با سرلوح ترنج تزئینی؛ مهر: کتابخانه علیه دولتی ایران؛ کاغذ: خانبالغ، جلد: تیماج بوم نخودی رنگ منقش به ساقه موهای طلائی، ۳۰ص، ۱۰ سطر، اندازه: ۱۶×۲۶سم [ف: ۱ - ۳۱۱]
۸. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۹۴۶۷/۲۴
خط: نستعلیق، کا: محمد بن جمشید مراغی، تا: قرن ۱۳؛ ۱ص (۴۲ر) [مختصر ف: - ۳۳۰]
۹. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: ۴۶۷۳/۶
خط: شکسته نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۳ [ف: ۸ - ۱۳]
۱۰. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: ۴۶۹۸/۱-۲۳/۲۱۸
آغاز: برابر؛ انجام: تشفى الاسقام والداء انق×× عجزت عنه الاطباء المنط / وبها تدفع عن صاحبها ×× كل سحر وبلاء وسخط
مجموعهای است شامل چند دعا وحدیث که در لابهلای سطور