تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۱۸۱۰۱ ض
بیکا، تا: ۱۲۷۵ق [ د.ث. مجلس]
● حقيقة اليقين و زلفة التمكين و عمارة الدين / عرفان و تصوف / عربی
haqīqat-ul yaqīn wa zulfat-ut tamkīn wa ‘imārat-ud dīn
جیلانی، عبدالکریم بن ابراهیم، ۷۶۷ - ۸۳۲ قمری
Jīlānī, ‘abd-ol-karīm ebn-e ebrāhīm (1366 - 1429)
تاریخ تألیف: ۸۱۵ق
رسالهای است کوتاه در توحید و صفات خداوند جل جلاله با بیانی عرفانی و با عناوین: الجوهر الاول، العرض المفارق، درة يتيمة فى لجة عظيمة، الكنز المخفى، الكبريت الاحمر، برق لاح و نسيم لاح و جز آنها.
آغاز: حمداً لله بصفاته، توحيده بذاته، فهو الواحد لاعن التوحيد، المحمود قبل الحمد و التحميد، احمده حمد صفاته لذاته ... اما بعد فان التوحيد عظيم شأنه عال مكانه ...
[فهرس المخطوطات دارالکتب الظاهرية، التصوف، الجزء الاول، ص ۴۵۶ و ۴۵۷ که سه نسخه از این رساله را معرفی نموده؛ ایضاح المکنون ۴۱۲/۱؛ ریحانة الادب ۴۴۸/۱؛ معجم المؤلفين ۳۱۳/۵؛ هدية العارفين ۶۱۰/۱؛ دنا ۷۰۶/۴]
۱. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: ۱۳۴۰۴/۳
آغاز: برابر؛ انجام: و هو آخر ما جرى به القلم الاعلى بجريان املائها في هذه الرسالة و الحمدلله رب العالمين
خط: شکسته نستعلیق، کا: محمد علی بن محمد رضا، تا: ربیع الاول ۱۰۶۷ق؛ مصحح؛ مهر: «عبدالباقی بن صدرالدین محمد الفیضی» (بیضی) از نوادگان فیض کاشانی؛ کاغذ: شرقی، ۸گ (۱۶-۲۳)، ۱۵ سطر، اندازه: ۵×۱۱سم [ف: ۳۴ - ۱۹]
۲. قم؛ مرکز مطالعات؛ شماره نسخه: ۴۵۴/۱۶
آغاز: برابر؛ انجام: و ان شئت قلت ان العالم قديم بهذا و ان شئت قلت ان العالم حدث باعتبار حكمه الذى يقتضيه لذاته و هذا آخر ما اردنا
خط: نسخ، بیکا، تا: قرن ۱۳؛ جلد: تیماج مشکی، ۶گ (۲۸۴ر-۲۸۹پ)، اندازه: ۱۵×۲۱سم [ف: ۱ - ۳۸۳]
● حقيه / عرفان و تصوف / فارسی
haqqīye
در بعضی سخنان صوفیه که در توحید هفت مرتبه نهادهاند. از سلطان الاولیاء نظام الدین تانی سری عمری.
۱. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۸۹۳۲/۱
خط: نستعلیق، بیکا، تا: قرن ۱۱؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج تریاکی، ۸گ (۲پ-۹پ)، ۱۷ سطر (۶×۱۰) [ف: ۱۷ - ۲۵۳]
۲. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: ۹۶۱۵/۵
کا: امان الله، تا: ۱۲۳۶ق؛ کاغذ: هندی، جلد: مقوا، ۷گ (۱۲۸پ-۱۳۴پ)، ۱۷ سطر (۹×۱۱/۵)، اندازه: ۱۶×۲۴سم [ف: ۱۷ - ۴۳۶]
● حکام الانسان / فلسفه / عربی
hokkām-ul insān
تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۸۹۰۳/۳۱
آغاز: و اعلم ان الانسان ما دام مقید بتعلق الحیوة الدنیا لابد له من خمسة حكام كل يحكم عليه بعضه بالنفع و الاخر بالضرر اثنان منها في الباطن و هى العقل و الطبع و اثنان فی الظاهر و هما الشرع والعرف و خامسها في الخارج
خط: نسخ و نستعلیق، بیکا، تا: ۲۲ محرم ۱۲۴۹ق، جا: تبریز؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، ۱ص (۴۴۱)، اندازه: ۱۴/۳×۲۰/۱سم [ف: ۲۹/۱ - ۲۷۶]
حکایات ← پندهای اخلاقی
● الحكايات / کلام و اعتقادات / عربی
al-ḥikāyāt
مفید، محمد بن محمد، ۳۳۶ - ۴۱۳ قمری
mofid, mohammad ebn-e mohammad (948 - 1023)
در آن بر معتزله و حشویه خرده گرفته است. صاحب الذریعه میگوید نجاشی از آثار مفید کتاب «الرد على القتیبی فی الحكاية و المحكی» را آورده و در فهرست شیخ طوسی «النقض على ابن قتيبة» یاد شده است ولی در کتاب مورد گفتگو از ابن قتیبه یا قتیبی یادی نشده است.
آغاز: فصل من حكايات الشيخ ... سمعت الشيخ ابا عبدالله يقول اشياء لايعقل و قد اجتهدا المتكلون في تحصيل معانيها ...
انجام: و اما المهلكات فشح مطاع و هوى متبع و اعجاب المرء بنفسه. تمت الحكايات ...
[الذریعه ج ۵۱: ۱۷؛ دنا ۷۰۷/۴]
۱. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: ۲۸۳۳/۳
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ، کا: حسن فرزند محمد بن حسن بن علی اصغر بن الله وردی تبریزی خیابانی انصاری، تا: محرم ۱۳۵۴ق، کاغذ: شطرنجی فرنگی، جلد: تیماج سرخ، ۱۲ص (۷۸-۸۹)، ۱۹ سطر، اندازه: ۱۳×۲۰/۵سم [ف: ۱۰ - ۱۵۷]
۲. تبریز؛ ثقة الاسلام؛ شماره نسخه: ۲۷/۲
کا: احمد بن عبدالعالی بن عبدالباقی بن ابراهیم بن علی عبدالعالی میسی عاملی، بیتا [نشریه: ۴ - ۳۲۷]