الطیر (ترجمه)

« (پس از خطبه عربی) هیچ کس هست از برادران من که چندان سمع عاریت دهد که طرفی از اندوه خویش با او بگویم مگر بعضی از این اندوهان من بشرکت برادری وی کمتر شود که دوستی هیچ کس صافی نگردد تا دوستی را از شوب و کدورت نگاه ندارد و این چنین دوست خالص کجا یابم که دوستیهای این روزگار چون بازرگانی شده است که آن وقت بر دوستی بشوند که حاجتی پدید آید و مراعاة این دوست فرو گذارند چون بی نیازی پیدا آید مگر برادری دوستانی که پیوند ایشان از قرابت الهی بود ... »