برکات مشهد مقدس

● برکات مشهد مقدس = ترجمه عیون اخبار الرضا / حدیث / فارسی barakāt-e mašhad-e moqaddas = t.-ye ‘oyūn-o axbār-er rezā روغنی قزوینی، محمد صالح بن محمد باقر، -1075 قمری rūqanī qazvīnī ،mohammad sāleh ebn-e mohammad bāqer (- 1665) وابسته به: عیون اخبار الرضا؛ شیخ صدوق، محمد بن علی (311-381) تاریخ تألیف: رمضان 1075ق؛ محل تألیف: مشهد رضوی کتاب «عیون اخبار الرضا» را جمله به جمله ترجمه به فارسی معمولی بسیار شیرین و لطیف نموده و از ترجمه تجاوز نکرده‌اند جز این که دیباچه از انشاء خویش بدو افزوده و آن را «برکات المشهد المقدس» نام گذارده و هر جا که عبارت خبری به نحو دیگر نقل شده باشد در حاشیه بدان اشاره می‌نمایند، زیاراتی را که در آخر کتاب بوده عیناً نقل و به ترجمه آنها نپرداخته‌اند. جلد اول آن شامل: باب 1. سبب تسمیه علی بن موسی؛ باب 2. اخبار راجع به مادر او؛ 3. وقت ولادت آنحضرت؛ 4. بیان نص ابوالحسن موسی بن جعفر بر پسر خود علی بن موسی؛ 5. بیان پاره‌ای از خبرهای موسی بن جعفر؛ 6. بیان خبرهای روایت شده در صحت وفات ابی ابراهیم موسی بن جعفر؛ 7. باب فرزندان آن حضرت که به دست رشید کشته شده‌اند؛ 8 بیان سببی که به‌واسطه آن واقفیه قائل به وقف شده‌اند؛ 9. اخبار مرویه به‌وسیله آن حضرت در باب توحید؛ 10. ذکر مجلس رضا (ع): در باب ادیان و اصحاب و مقالات؛ 11. ذکر مجلس آن حضرت با سلیمان مروزی؛ 12. ذکر مجلس آن حضرت نزد مامون؛ 13. ذکر مجلس دیگر نزد مأمون در عصمت انبیاء؛ 14. خبری از آن حضرت در حدیث اصحاب؛ 15. خبری از آن حضرت در باب فدیناه بذبح عظیم؛ 16. خبری از آن حضرت در قول رسول که من پسر داود پنجم؛ 17. علامات امام (ع)؛ 18. وصف امامت امام و ذکر امام و رتبه او؛ 19. تزویج فاطمه (س)؛ 20. ایمان و اینکه ایمان معرفت است؛ 21. ذکر مجلس آن حضرت؛ 22. ذکر خبر شامی؛ 23. خبری که از آن حضرت مروی است در باب زید بن علی؛ 24. خبری که روایت شده از آن حضرت از اخبار نادر و غریب در فنونی چند؛ 25. اخبار متفرقه از آن حضرت (ع)؛ 26. آنچه مرویست از رضا (ع) در صفت پیغمبر (ص). آغاز: 1: بسمله و به ثقتی، حمد و سپاس خدایرا که جهان پیدا و پنهان اثریست ... و بعد می‌گوید فقیر حقیر محمد صالح بن محمد باقر قزوینی که این ترجمه کتاب مستطاب عیون اخبار الرضا علیه السلام حسب الامر بعضی از دوستان نوشته شد به عبارتی واضح 2: حمد و سپاس خدایرا که واحد قهار و عزیز جبار و رحیم غفار است ... باعث تصنیف من این کتاب را دو قصیده بود که بمن رسید از قصاید صاحب جلیل ابی القاسم اسمعیل بن عباد در سلام به رضا (ع) انجام: که ازین مشهد تا زنده‌ام جدا نشوم و الحمدلله اولا و اخرا او ظاهراً و باطنا و الصلوة و السلام علی نبیه و حبیبه محمد المصطفی و اله و و عترته [الذریعة 88/3؛ فهرستواره منزوی 1561/3 و 150/9]