منطق العشاق

● منطق العشاق = ده نامه / شعر / فارسی manteq-ol ‘oššāq = dah nāme اوحدی مراغه‌ای، 670 - 738 قمری awḥadī marāqe-ī (1272 - 1338) اهدا به: وجیه الدین یوسف شاه نبیره خواجه نصیرالدین طوسی تاریخ تألیف: 706ق مثنوی است عشقی و پندهای عرفانی و حکایات اخلاقی مشتمل بر 500 بیت. آغاز: به نام آنکه ما را نام بخشید ×× زبان را در فصاحت کام بخشید / به نور خود بر افروزنده دل ×× به نار بیخودی سوزنده دل انجام: بپوشان آنچه ما کردیم و گفتیم ×× مکن پیدا اگر چیزی نهفتیم / در آن روزی که باشی بر جهان نور ×× ندار از اوحدی توفیق خود دور چاپ: با دیوان اوحدی به طبع رسیده. [الذریعه 284/8؛ فهرست فارسی مشار 5025/4؛ مشترک پاکستان 394/7؛ نسخه‌های منزوی 2818/4-2819؛ دنا 235/10]