شرح الفية ابن مالک

● شرح الفية ابن مالک = شرح ابن عقیل = شرح الخلاصة لالفية / نحو / عربی š.-u alfīyyat-i ibn-i mālik = š.-u ibn-i ‘aqīl = š.-ul xulāṣa li-alfīyya ابن عقیل، عبدالله بن عبدالرحمن، 698 - 769 قمری ebn-e ‘aqīl, ‘abd-ol-lāh ebn-e ‘abd-or-rahmān (1299 - 1368) وابسته به: الخلاصة فی النحو = الفية ابن مالک = الالفية فی النحو؛ ابن مالک، محمد بن عبدالله (600-672) ابن مالک نحوی ارجوزه‌ای در نحو سروده است به نام «الخلاصة» که چون شامل هزار بیت بوده به «ألفیه» مشهور گردیده است. بر ألفیه ابن مالک شروحی نوشته شده است از جمله شرحی است از ابن عقیل، که از بهترین شروح الفیه است و پیوسته مورد توجه اکابر بوده است. جرجی زیدان می‌گوید: مشهورترین شروح الفیه شرح ابن عقیل می‌باشد که مکرر چاپ شده و به آلمانی ترجمه گردیده و این ترجمه به سال 1853م در برلین چاپ شده است. آغاز: بسمله قال محمد هو بن مالک ... الکلام المصطلح عليه عند النحويين عبارة عن اللفظ المفيد فايده ... انجام: ... فانه يجب فيه فكه نحو احبب ... فاحمد الله تعالى ... و صحبه المنتجبين بالخيره چاپ: مصر، 1350؛ بولاق، 290ص، 1251ق؛ بیروت، مطبوعات الاتحاد، 336ص، 1872م؛ دارالخلافه طهران، سنگی، 1328ق، وزیری، 273ص [دنا 453/6 - 456 (87 نسخه)؛ سرکیس 187/1؛ کشف الظنون 152/1؛ چلبی، دارالکتب 121/2؛ دبا 320/4 ابن عقیل؛ الاوقاف العامة موصل 59/2 و 248/2]