الدين محمد الگيلانى معاصر الآقا حسين الخوانسارى الآتى ذكره، و كان الكشميرى هذا تلميذا للبهائى كما صرّح به فى الاجازة التى رأيتها بخطّه الشريف كتبها لتلميذه هداية اللّه ابن عبد الوحيد الجيلانى فى ۱۰۴۰ على ظهر نسخة «الفقيه» التى كتبها التلميذ بخطه. قال فى الاجازة [الطرق التى أجازنى روايتها بها شيخنا المعظّم و إمامنا المكرّم سيد أعاظم علماء الراسخين و سند أفاخم حكماء الشامخين بهاء الملة و الدين] إلى قوله [كتبه بيمناه أقل العباد شمس الكشميرى فى ۲۲ صيام ۱۰۴۰] و رأيت نسخة رجال ابن داود عليها فوائد لصاحب الترجمة بخطّه و صكّ خاتمه على ظهره [و جعل الشّمس ضياء] و النسخة فى مكتبة (الطهرانى بكربلاء) و له أيضا إجازتان مختصرتان على ظهر الجزء الثانى و الثالث من النسخة المذكورة لتلميذه الكاتب المذكور.
شمسا الگيلانى (الجيلانى):
هوشواره این اثر را در متن این مدخل یافته است، با سنجیدن عنوان و مؤلف آن. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
الاصفهانى. هو شمس الدين محمد المحقّق الحكيم الفيلسوف المقارب لعصر الملاّ رجب على التبريزى (م ۱۰۸۰) و المحقق الخوانسارى (۱۰۱۶-۱۰۹۸) كان شمسا أستاذ على‌قلى قرچغاى خان (المولود ۱۰۲۰) صاحب «إحياء حكمت» (ذ ۱ قم ۱۶۰۰) و فخر الدين المشهدى (م ۱۰۹۷) صاحب «تفسير الفاتحة» (ذ ۴ قم ۱۴۸۳، ذ ۶ قم ۵۱۱، ذ ۵ قم ۱۲۶). و المترجم له مقدّم على شمساى گيلانى الشاعر فى القرن الثانى عشر (ذ ۵۳۸:۹) و غير شمسا الشيرازى الآتى باسمه هادى الشيرازى (م ۱۰۸۱) و غير شمسا الكشميرى المذكور فى (ص ۲۶۵) له «اثبات الواجب» (ذ ۱ قم ۵۱۳ و ۵۱۴) و له اسئلة سألها عن أستاذه ملا صدرا (م ۱۰۵۰) (ذ ۲ قم ۳۲۱ و ذ ۵ قم ۹۹۶) و «التحقيقات» (ذ ۳ قم ۱۸۰۵) ألّفها سنة ۱۰۴۵ و «حدوث العالم» دافع فيه عن الحدوث الدهرى و القدم الزمانى الذى اثبته الداماد و انكره صدرا الشيرازى (ذ ۶ قم ۱۵۷۶ و ذ ۱۱۷۱:۱۱) و فيه قال:أسرار يقين مگوى أهل شك رامعنى بزرگ مشنوان كودك راو تفسير هل أتى (ذ ۴ قم ۱۵۰۷). و الحاشية على الشرح الجديد و القديم للتجريد (ذ ۶ قم ۳۴۰ و ۳۵۸) و الحاشية على شرح حكمة العين (ذ ۶ قم ۶۵۸) و الحاشية على «المعالم» اسمها «فصول الاصول» (ذ ۲۰۷:۶ و ۲۳۷:۱۶) و «الحكمة المتعالية» (ذ ۷ قم ۳۱۲) و «دفع شبهة ابن كمونة» (ذ ۸ قم ۹۴۸) و «شرح خلاصة الحساب» لاستاذه البهائى (ذ ۹۶:۱۱) و «العلم الالهى» أو «النورية» ألفها بمكة ۱۰۴۸ (ذ ۱۵ قم ۲۰۳۸ و ۲۰۸۸