که بسیار سریع الانشاء و تیز قلم و بحسن خط مشهور بود، شعر عربی را نیز بسیار خوب میگفت، کتاب البشائر النبویة و کتاب غایة الوصول فی مدح الرسول و غیر اینها از تألیفات وی میباشد، عاقبت در نتیجه تفتین و حسد رقبا از قدس در دمشق احضار و محکوم بحبس و تأدیب گردید لکن بواسطه شفاعت سید محمد خلیل مرادی آتی الترجمة معاف و چند روزی مهمان وی شد، باز بقدس برگشته و در آخر شعبان ۱۲۰۰ ه قمری (غر) در پنجاه سالگی درگذشت. (ص ۷۲ ج ۲ سلک الدرر)
خالدی داود بن سلیمان
- بغدادی، نقشبندیّ المسلک، در هیجده سالگی در بغداد تدریس میکرد، چند سال هم در مکّه مشغول علم و عبادت شد و اخیرا هم باز در بغداد بنای تدریس و ارشاد عباد را گذاشت و از تألیفات او است:
۱- اشد الجهاد فی ابطال دعوی الاجتهاد ۲- بیان الدین القیم فی تبرئة ابن تیمیة و ابن قیم ۳- صلح الاخوان ۴- المنحة الواهبیة فی رد الوهابیة. بسال ۱۲۹۹ ه قمری (غرصط) در شصت و نه سالگی درگذشت و همه آنها در بمبئی چاپ شده است.
(ص ۸۱۴ مط)
خالدی سعید بن هاشم
- بعنوان ابو عثمان سعید، در باب کنی خواهد آمد.
خالدی محمد بن نصر
- بعنوان ابن القیسرانی در باب کنی خواهد آمد.
خالدی محمد بن هاشم
- در باب کنی بعنوان ابو بکر خواهد آمد.
خالدیان
موافق آنچه در تحت عنوان ابو بکر محمد بن هاشم در باب کنی خواهد آمد عبارت از او و برادرش سعید است که وی نیز بعنوان ابو عثمان نگارش خواهد یافت.
خالصی [۱]
خالصی حاج شیخ مهدی
- خالصیّ الاصل، کاظمیّ المسکن، خراسانی المدفن، از افاضل قرن حاضر چهاردهم هجرت میباشد بلکه
[۱] - خالصی- منسوب است بخالص و آن ناحیه بزرگی است در سمت شرقی بغداد بطرف باروی شهر.