مدخل ریحانة الادب

سحبان وائل سحبان بن زفر بن ایاس بن عبد شمس بن وائل

ج ۲، ص ۴۴۶–۴۴۷

ریحانة الادب

ج ۲، ص ۴۴۶–۴۴۷
سحبان وائل سحبان بن زفر بن ایاس بن عبد شمس بن وائل - افصح علمای عرب و ابلغ بلغای ایشان بود، در بیان و فصاحت و بلاغت ضرب المثل و افصح من سحبان از امثال دائره میباشد. روزی نزد معاویه رفت، فصحای عرب و خطبای قبائل در آنجا حاضر بودند، برای اینکه اگر نزد سحبان حرفی بزنند نزد او شرمنده خواهند شد و اسباب خجلت ایشان فراهم خواهد گردید بمجرّد دیدن او بیرون شدند پس سحبان این شعر را فروخواند: لقد علم الحی الیمانون اننی‌ اذا قلت اما بعدانی خطیبها پس معاویه امر بخطبه خواندنش کرد، سحبان عصائی خواست، گفتند در حضور معاویه با عصا چه‌کار داری؟ گفت موسی پیغمبر در مقام تکلّم با خدا چه‌کار با عصا داشت؟ پس عصا را بدست گرفت، از ظهر تا اواخر وقت نماز عصر که مشرف بفوت بوده یک رشته و
یکنواخت، متوالیا بدون هیچ توقّف و تنحنح و سرفه، خطبه خواند و اصلا از موضوع خطبه سر مطلبی دیگر نرفت، هر معنی را که در اثنا مذاکره می‌کرده ناقصش نمیگذاشته و بپایانش می‌رسانید پس معاویه اخطب عرب بودن او را تصدیق کرد، سحبان گفت نه عرب تنها، بلکه اخطب انس و جن هستم. گویند سحبان صد و هشتاد سال عمر کرده است، اوّلین کسی است که در خطبه اما بعد گفته و بعصا تکیه زده و نیز نخستین کسی از اهل جاهلیّت میباشد که بحشر و نشر و روز قیامت ایمان آورده است. (فرید و جدی و غیره)

گزارش اشکال یا پیشنهاد