مدخل ریحانة الادب

سحابی استرابادی

ج ۲، ص ۴۴۵–۴۴۶

ریحانة الادب

ج ۲، ص ۴۴۵–۴۴۶
سحابی استرابادی - از اکابر عرفا و شعرای عهد صفویّه میباشد که پدرانش گرگانی بودند، خودش در شوشتر متولد شد، در نجف نشو و نما یافت، بهمین جهت بسحابی نجفی شهرت پیدا کرد بلکه بنوشته بعضی نجفیّ المولد و المنشأ و المدفن بود، در آن ارض اقدس بعبادت و انزوا گذراند، شش هزار رباعی حکیمانه بدو منسوب است و صاحب مرآت الخیال دوازده هزار رباعی او را در یک مجلّد دیده و با آن همه طبع روانی که داشته اصلا غزلی از وی دیده نشده و از او است:
بس ساده دلی کزین ره آگاه افتاد بس اهل خرد که در تک چاه افتاد این کار حوالتی نه علم و عملی است‌ چون گنج که تا که را بدان راه افتاد ای دعوی عشق کرده، آیین تو کو قطع نظر از عقل، دل و دین تو کو ای دم زده از داغ وفا لاله صفت‌ پیراهن چاک‌چاک خونین تو کو هرکس بدرون خویشتن ره دارد در چشم شه و گدا گذرگه دارد دریا خود و غواص خود و گوهر خود هان غور کنی که این سخن ته دارد از خلق جهان هرکه خبردارتر است‌ ناچیزتر و مفلس و بیکارتر است‌ در باغ زمانه باغبانی می‌گفت‌ خوش‌میوه‌ترین درخت، کم‌بارتر است‌ گم گردم اگر تو جستجویم نکنی‌ آئینه صفت روی برویم نکنی‌ در حق خود از لطف تو گفتم بسیار یا رب‌رب اگر دروغ‌گویم نکنی‌ اسم و زمان وفات و مشخّص دیگری بدست نیامد و لکن از معاصرین ابو الفیض فیضی (متوفّی بسال یک هزار و چهارم هجری هجرت) و نظائر وی میباشد. (ص ۸۳ مرآت الخیال و ۱۳۸ ریاض العارفین و غیره)

گزارش اشکال یا پیشنهاد