افطس
ج ۱، ص ۱۵۹
ریحانة الادب
ج ۱، ص ۱۵۹
افطس
بعربی کسی را گویند که بینی او بر رویش پهن شده باشد و بالخصوص لقب عبد اللّه ابن امام جعفر صادق ع و هم لقب حسن بن علی بن حسین ع میباشد که از ضعفای رجال بوده و با محمد بن حسن ملقّب به نفس زکیّه که داعیه امامت داشته و در سال یکصد و چهل و پنج هجرت در مدینه مقتول گردید خروج کرده و بیدقدار او بوده است و بسط زاید را موکول بکتب رجالیه میداریم.
(کتب رجالیه)