زندهرود
ج ۹، ص ۳۳۷
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۹، ص ۳۳۷
زندهرود.
از خوشی. نام آن در فهرستها زایندهرود هم آمده است (← بخش عرفان ۴۶۲/۷).
بیفزایید:
آغاز: به نام ایزد بخشاینده و بخشایشگر مهربان، بعد نماز یزدان و ثنای روشن گوهران معروض افروخته روانان آنکه عارف نور الانوار...
کیخسرو اسفندیار... فرمود که کتاب «آفتاب تاب» حکیم بالغ خود زنده آزرم که... در عهد...
خسرو پرویز فراهم آورده... از لفظ فارسی که چون آذر زردهشتی فروغبخش... است به لغت مشهورۀ دری آمیخته ترجمه نمای. از آنجا که این همایوننامه موسوم به چشمۀ زندگی است و حکیم جامع و مترجم از نژاد آدم پهلوانان سپاهیان گودرزند و زادبومشان اصفهان، شایان چنین نمود... که در حین ترجمه و ترمیم آن موسوم به زنده رود سازد.
افشار، وین، ۵۵ ش Mixt.۸۷۱.۳ «زندهرود» نوشتۀ ۱۲۹۴ ق.