تحفۀ شاهی
ج ۹، ص ۱۸۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۹، ص ۱۸۲
تحفۀ شاهی.
از علاء الدّین عبد الخالق، قاضیزادۀ کرهرودی - امامت. گفتگوی مذهبی است، در طرفداری از امامت حضرت علی (ع) و رد سه تن دیگر. که در مجلسهایی در حضور شاهعباس (۱۰۳۷) داشته و به دستور همان شاه نگاشته است. نسخهها در عبارتها یکسان نیستند (← امامت). در ۱ «مقدمه» در بیان مقصود از لفظ امام و نیاز به وجود او، و ۱ «قاعده» در چند «منهج» و در پایان ۱ «خاتمه» در رجعت و معاد.
آغاز ۱: کس نامۀ انوار جلی ننویسد/تا بر سر او، هو العلی ننویسد با طلیعۀ صباح ستایش بیآلایشی پرتوانگیز فضای دلگشای احد یکتا.
آغاز ۲: حمد و سپاس بیقیاس آفریدگاری را که محیط سقف افلاک.
آغاز ۳: کس نامۀ انوار جلی (برابر نمونۀ ۱)... طلیعه صباح ستایش آلایش پرتوانگیز فضای دلگشا.
ذریعه ۴۴۳/۳؛ نسخهها ۹۱۰/۲ «تحفۀ شاهی».
آستان قدس، خامنهای ۷۰؛ آستان قدس، نامگو ۱۶۴/۱(۴ نسخه)؛ آستان قدس ۴۰/۴، ۴۱ (۲ نسخه)؛ اشکوری، احیا ۲۲۵/۱، همانجا ۱۶۰/۴؛ فرهنگ و هنر، مشهد ۴۳؛ قم، فیضیه (۱) ۲۲/۲؛ قم، مسجد اعظم ۶۸؛ مرعشی - اشکوری ۱۸۹/۱۶ ش (۱) ۶۱۹۱، همانجا ۶۲/۲۰ ش ۷۶۶۹، همانجا ۹۰ ش ۷۷۱۴، ۷۷۱۵؛ نشریه ۱۵/۵.