الیه سبیلا الا بالعجز... به این نعوت فردانیّت و وحدانیّت خود موصوف.
مشترک ۱۷۹۳/۳؛ مشایخ نقشبند ۲۴۵ زندگینامه و نام این کار او.
*کشف الغین فی شرح الرباعیتین.
از شاه ولی الله محدث دهلوی (د ۱۱۷۶ ق/ ۱۷۶۲ م).
گزارش دو رباعی است از خواجه باقی بالله (← شرح رباعیات باقی بالله). در دیباچه مینویسد:
که عزیزی گزارش این دو رباعی را خواست، چون به گزارش شیخ احمد سرهندی (← شرح رباعیات باقی بالله، که از مجد الف ثانی دانسته شده) رجوع کرد، بهجز زیاده اشکال ثمری به دست نیاورد، از این فقیر خواست که کلمهای چند در اینباره تحریر کنم، پس بر این شد که نخست آن عبارت را بنویسم، آنگاه مواضع اشکال تعیین کنم، بعد همه را خلاصه شرح کنم.
آن دو رباعی: ۱ - گویند وجوه کون، کون است و حصول...، ۲ - بشناس که کاینات رو در عدمند...
چاپ دهلی، ۱۳۱۰ ق، سنگی، ۲۳ ص.
آغاز: الحمد لله الکریم، علّم بالقلم، علّم الانسان... اما بعد، میگوید فقیر ولی الله عفی عنه.
مشترک ۱۷۹۴/۳(۲ نسخه)؛ پیشگفتار چ «تفهیمات الهیه» از همو، از غلام مصطفی قاسمی ۳۲، که ضمن برشمردن ۵۱ کارش از این یکی نیز نام برده؛ مشار ۴۰۷۹/۴؛ مشار، مؤلفین ۶۹۴/۶.
بشیر حسین، شفیع ۳۵۲؛ موزه بریتانیا، چاپی ۴۵۶؛ نوشاهی، چاپی ۲۵۳.
*کشف القلوب.
از سید یحیی شیروانی فرزند بهاء الدّین متخلص به «سید» زاده در شماخی و از گروه باطنی، باکو (۸۶۸ ق/ ۳-۱۴۶۴ م) (← تعریفات). در ۴ «باب»، دربارۀ: عقل، روح، قلب و نفی و تحولات آنها.
آغاز: سپاس و ستایش بیحد و بیقیاس مر آن پادشاهی را که ستودنش سزا... اول در معرفت عقل.
نفیسی ۷۰۳/۲، ۷۹۶.
استانبول، دانشگاه ۴۱۹ در «کلیات» او دربرگیرندۀ ۱۴ بند؛ استانبول، منظوم ۲۷۲، ۲۷۳؛ ترکیه، مغنیسا ۳۵۳. در مجموعه رساله و منظومههایی ازو: رسالۀ باطنی، رموز الاشارات، منازل العاشقین، مراتب اسرار القلوب، شرح اسماء ثمانیه، شرح سؤالات گلشن راز، اطوار القلوب، العلم، صلوات النبی.
*کشف القناع عن حکم السماع.
از ناظم یاسینی شکارپوری، مولانا محمد ابراهیم فرزند ابو القاسم (د ۱۳۸۴ ق/ ۱۹۶۴ م) (← نصاب الذهب، ریاضی ۲۷۵۱/۴ و جز آن). در ۲ «باب» و ۱ «خاتمه»: ۱ دلایل حرمت سماع، ۲ - سماع اصفیای اصحاب و اقوال آنان در اینباره. خاتمه در لب لباب هر دو باب.
آغاز: حمدا لمن لا ولی غیره، و الصلاة علی من لا نبی بعده، و علی آله... اما بعد، بر ضمیر اصحاب فطنت و ارباب خبرت هویدا باد.
مشترک ۱۷۹۴/۳(۲ نسخه).
*کشف الکنوز فی الاستکشاف عن الرموز.
از محمد فرزند زین العابدین لاهیجانی، در گزارش حدیث «لأقطعنّ امل کل آمل» که در اصول کافی آمده، در مدرسۀ ابو الفتوح رشت نگاشته.