کشف الغین فی شرح الرباعیتین
ج ۷، ص ۷۵۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۷۵۲
*کشف الغین فی شرح الرباعیتین.
از شاه ولی الله محدث دهلوی (د ۱۱۷۶ ق/ ۱۷۶۲ م).
گزارش دو رباعی است از خواجه باقی بالله (← شرح رباعیات باقی بالله). در دیباچه مینویسد:
که عزیزی گزارش این دو رباعی را خواست، چون به گزارش شیخ احمد سرهندی (← شرح رباعیات باقی بالله، که از مجد الف ثانی دانسته شده) رجوع کرد، بهجز زیاده اشکال ثمری به دست نیاورد، از این فقیر خواست که کلمهای چند در اینباره تحریر کنم، پس بر این شد که نخست آن عبارت را بنویسم، آنگاه مواضع اشکال تعیین کنم، بعد همه را خلاصه شرح کنم.
آن دو رباعی: ۱ - گویند وجوه کون، کون است و حصول...، ۲ - بشناس که کاینات رو در عدمند...
چاپ دهلی، ۱۳۱۰ ق، سنگی، ۲۳ ص.
آغاز: الحمد لله الکریم، علّم بالقلم، علّم الانسان... اما بعد، میگوید فقیر ولی الله عفی عنه.
مشترک ۱۷۹۴/۳(۲ نسخه)؛ پیشگفتار چ «تفهیمات الهیه» از همو، از غلام مصطفی قاسمی ۳۲، که ضمن برشمردن ۵۱ کارش از این یکی نیز نام برده؛ مشار ۴۰۷۹/۴؛ مشار، مؤلفین ۶۹۴/۶.
بشیر حسین، شفیع ۳۵۲؛ موزه بریتانیا، چاپی ۴۵۶؛ نوشاهی، چاپی ۲۵۳.