فهرستواره کتاب‌های فارسی، ج ۷، ص ۵۲۲

۵۲۲ فهرستواره کتاب‌های فارسی ج ۷
ادامۀ «شرایط الطریقة و معارف الحقیقة» از ص ۵۲۱
هفتادسالگی، به نام ناصر الدّین شاه (۱۲۶۴-۱۳۱۳ ق / ۱۸۴۸-۱۸۹۵ م). نخست به نام یکم و سپس نام را به «قوائم الانوار...» برگردانده است. سپس فرزندش محمد مجد الاشراف «تام الحکمه» (هف‍) را به مانند مقدمه‌ای بر آن نگاشته است (ذریعه) (قوائم الانوار و طوالع الاسرار، ص ۷۳۷). آغاز: حمد له. اما بعد، بدانکه علم معرفت الله علمی است شریف، که اعظم علوم دین است. نسخه‌ها ۱۳/۲-۱۲۱۴(۲ نسخه)؛ ذریعه ۳۴۶/۹ «دیوان راز شیرازی»، همان‌جا ۱۷۴/۱۷ «قوائم الانوار یا قواطع الانوار و طوالع الاسرار»؛ اعلام ۲۵۸/۱؛ طبقات ۶۸/۱۳؛ مشار، مؤلفین ۲۴۷/۱؛ اعیان الشیعة ۱۱۵/۸ و ۱۶۲/۱۸؛ ریحانه ۵۹/۲ و ۴۵۰/۳. آستان قدس، نامگو ۳۱۹؛ دانشگاه ۲۸۲۰/۱۲.
*شرایط المریدین.
از غلام جیلانی رهتکی (د ۱۲۳۵ ق/ ۱۹-۱۸۲۰ م) (← اظهار الاختفا). در تصوف و بیعت و مرشد و مرید و شرایط آن. به نثر آمیخته به نظم. آغاز: حمد له. صلات. اما بعد، می‌گوید فقیر حقیر ناکاره، گفتار آیت أَ تَأْمُرُونَ اَلنّٰاسَ‌... غلام جیلانی. مشترک ۱۵۷۸/۳،
*شرایط مریدی. هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخل‌های صفحه‌ای که مآخذ اثر نشانی داده‌اند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
از ابو جعفر محمد فرزند ابو زید عبد الرحمن الکاتب. در چندین «فصل»: فی بیان جواز الارادة و خصوصیته، فی بیان امارات المراد، فی بیان شرایط الارادة، فصل چون از شرایط پیر و مرید فارغ شدیم کیفیت احوال خود باز نماییم (در این بخش از خود و شیخ خود شیخ محمد اسماعیل فرزند ابو القاسم فرزند ممشاذ مکنی به ابو الفضائل توفی یاد می‌کند)، فصل چون نصیحتی که بر ما لازم بود... (در اینجا، از خرقۀ پیران خود یاد می‌کند). به کوشش استاد ایرج افشار در فرهنگ ایران زمین ۳۲۱/۱۴-۳۳۷ چاپ شده. آغاز: قال الشیخ... الحمد لله حق حمده و الصلاة... اما بعد، گوئیم شروع کردن ما در نوشتن این فصول از آن آمد که جماعتی. نسخه‌ها ۱۲۱۴/۲. دانشگاه ۴۳۶/۱۶ ش ۷۰۴۱/۶ «فصل در شرایط مریدی»؛ نشریه ۴۴۶/۴ «فصول عرفانی».
*شرح آداب الذاکرین.
از رضی الدّین عبد الغفور لاری (د ۹۱۲ ق/ ۱۵۰۶ م) یکی از شاگردان عبد الرحمن جامی (← ۲۴۴۷/۳ نمایه) - آداب الذاکرین، شرح. آغاز: اما بعد، گوید فقیر قلیل البضاعه و حقیر عدیم الاستطاعه، عبد الغفور لاری، که این کلمه‌ای چند است در ترجمه و شرح رساله که قدوة الاصحاب. تاشکند، فارسی، (بیرونی) (۱) ۷۹/۲.
*شرح آمنت بالله. گویا از شاه برهان الدّین برهانپوری ملقب به راز الهی، هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخل‌های صفحه‌ای که مآخذ اثر نشانی داده‌اند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
متخلص به «گازر» (د ۱۰۸۳ ق/ ۱۶۷۲ م). نام نگارنده در دیباچه نیامده، در سرآغاز نسخه‌ای (← مشترک) از خواجه قطب الدّین بختیار اوشی (د ۶۳۲ ق / ۱۲۳۴ م) دانسته شده و در ص. ۴. نسخۀ گنج‌بخش (← مشترک) از راز الهی دانسته شده. در گزارش: آمنت بالله و ملائکته و کتبه و رسله و...
۵۲۲

گزارش اشکال یا پیشنهاد