اصطلاحات صوفیان
ج ۷، ص ۸۶
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۸۶
*اصطلاحات صوفیان: طوارق. از خواجگی شمس (الدّین) غلام محمد، گویا از سدۀ ۱۰ ق، نگارندۀ» «بوارق».
(نجیب مایل هروی، دانش، ۱۳۶۴ خ، ص ۸۲).
با سربندهای «طارق» نک «اصطلاحات صوفیان» ناشناخته با همین سربندها): طارق ۱.
در ذکر شاهد و ساقی، ۲ - در ذکر شراب مدام، ۳ - در ذکر پیاله، ۴ - درد صاف، ۵ - خرابات، ۶ - دیر و کلبه، ۷ - زنار و ناقوس، ۸ - نام و ناموس، ۹ - قلندری، ۱۰ - ترسا و ملحد، ۱۱ - بت و بتخانه، ۱۲ - زلف و خال، ۱۳ -؟، ۱۴ - نماز، ۱۵ - محراب و قبله، ۱۶ - مسجد و مدرسه، ۱۷ - کفر و اسلام، ۱۸ - شوق و ذوق، ۱۹ - ورد و سرود و مطرب.
سپس سربندهای نکته.
آغاز (نسخۀ گنجبخش که از دیباچه افتاده):
اصطلاح اهل تصوف. اطلاع محبت و مودت نشان افسوس نموده کردیم. طارق اول در ذکر شاهد.
نسخهای دیگری از «اصطلاحات صوفیان» ناشناخته در ۱۶ «طارق» در دانشگاه هست که بایستی برگرفته از همین کار خواجگی باشد: ۱ - خرابات و مصطبه، ۲ - زنار و ناقوس، ۳ - نام و ناموس، ۴ - درد، ۵ - قلندری، ۶ - زنار و ترسابچه، ۷ - بت و بتخانه، ۸ - زلف و خال، ۹ - عارض و جمال، ۱۰ - نماز و روزه، ۱۱ - محراب، ۱۲ - مدرسه و خانقاه، ۱۳ - کعبه و کنشت، ۱۴ - کفر و اسلام، ۱۵ - ذوق و شوق، ۱۶ - رود و سرود.
آغاز: بدان این رسالهای است در بیان عشق و محبت و اصطلاحات عشاق که مراد از هریک چه چیز است. مشتمل بر چند طارقه.
مشترک ۱۲۷۶/۳ ناشناخته مانده (۱ نسخه) در ۱۹ «طارق»؛ نسخهها ۱۰۴۰/۲ ناشناخته (۱ نسخه) در ۱۶ «طارق»؛ مشار ۳۴۸/۱ «اصطلاحات الصوفیة» از خواجه شمس الدّین؟.
دانشگاه ۱۷۱۶/۱۰ در ۱۶ طارق؛ فاضل مشهد ۶۴۶/۲ «طوارق» در ۲۰ طارق نام نگارنده خواجگی غلام محمد شمس آمده.
گنج ش ۳۱۳۲ در ۱۹ «طارق».