اصطلاحات صوفیان
ج ۷، ص ۸۵–۸۶
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۸۵–۸۶
*اصطلاحات صوفیان. شهاب الدّین سهروردی.
پیداست که گزارش سرودههایی از مولوی بلخی (د ۶۷۰ ق/ ۱۲۷۲ م) و عطار (د ۶۲۷ ق/ ۱۲۳۰ م) را دارد، و شهید اشراق در
گذشتۀ ۵۸۷ ق و محمد سهروردی در گذشتۀ ۶۳۲ ق است، پس نباید از این دو باشد، مگر سهروردی دیگری باشد [دانشپژوه]. در کار خود به «رشف الالحاظ» گوشه چشمی داشته و انجام نسخه برابر «رشف الالحاظ» (هف) است، شاید همان باشد.
آغاز: حمد له. من معترفم که شاهد دل معنی است... قال النبی... ان الله خلق آدم علی صورته. چون بلبلان سرمست و طاووسان شگرف بوی گل شنیدند.
نسخهها ۱۰۳۵/۲(۱ نسخه).
دانشگاه ۴۰۹/۳؛ دایرةالمعارف ش ۱۲۹/۶ عکس.