لوامع

*لوامع: لوامع انوار الکشف و الشهود علی قلوب ارباب الذوق و الجود: شرح قصیدۀ خمریه. از عبد الرحمن جامی (۷۱۷-۸۹۸ ق/ ۱۴۱۴-۱۴۹۲ م) گزارش «قصیدۀ خمریۀ «میمیۀ» ابن فارض، عمر فرزند ابو الحسن حموی مصری (د ۶۳۲ ق/ ۱۲۳۴ م)، در ۳۳ بیت، با این سرآغاز: شربنا علی ذکر الحبیب مدامة - سکرنا بها من قبل ان یخلق الکرم (← شرح قصیدۀ ابن فارض). جامی کار خود را با دیباچه‌ای بلند در چندین «لامعه» آغاز کرده، سپس گزارش سروده‌ها را به نثر آمیخته به نظم، پرداخته و در ۸۷۵ /تاریخ مه و سال وی از شهر صفر/ ۱۴۷۱ به انجام رسانده است. چاپ: تهران، ۱۳۴۱ خ، به کوشش حکمت آل آقا، سپس به کوشش جویا جهانبخش در «آیینۀ میراث» بهار ۱۳۷۸ خ ش ۳-۴ ص ۱۸-۲۸. آغاز: سبحان من جمیل لیس لوجهه نقاب الا النور... ای گشته نهان ز غایت پیدایی... ای به حرمت آنان که به کام. مشترک ۱۸۵۰/۳(۱۸ نسخه)؛ نسخه‌ها

۱۳۴۳/۲ «شرح قصیدۀ ابن فارض» (۳ نسخه) که در آنجا لغزشی رخ داده، بجای «قصیدۀ میمیه «قصیدۀ تائیه» آمده، همان‌جا ۱۳۴۸ «لوامع» (۴۶ نسخه)، همان‌جا ۳۴۸۰/۵ «شرح قصیدۀ ابن فارض» (۶ نسخه)؛ ذریعه ۴/۱۴ «شرح قصیده...» که تاریخ نگارش را ۸۸۳ آورده؛ اعلام ۴۱۳/۱ جامی؛ مشار، مؤلفین ۷۹۸/۳؛ جامی - حکمت ۲۰۴؛ راهنمای کتاب ۵۲۵/۱۰؛ صفا ۵۱۷/۴. آستان قدس، خامنه‌ای ۷۰۱/۷(۲ نسخه)، ۷۰۲، ۷۶۲؛ آستان قدس، نامگو ۴۸۵ (۱۰ نسخه)؛ ادبیات ۴۰۶/۱؛ ادبیات، جوادی ۵۸/۳؛ ادبیات، حکمت ۶۲/۲؛ اشکوری - مرعشی ۳۶۷/۲، همان‌جا ۲۳۴/۱۴ «شرح...» ناشناخته مانده، همان‌جا ۲۹۶/۱۷، همان‌جا ۳۱۴/۱۹، همان‌جا ۳۰۲/۲۶؛ اصفهان، مقصود ۱۲۲/۱ از جابری‌؟؛ الهیات، تهران ۲۲۱/۱؛ پراک، بهرامیان، میرجی ۲۳؛ تبریز، یونسی ۱۱۷۸/۳، ۱۷۹؛ تهران، مینوی ۳۴؛ تهران، نوربخش ۱۴۸/۱؛ آشنایی با چند نسخه ۱۴۸/۱؛ خوی، نمازی ۳۹۵؛ دانشگاه ۴۸۷/۳ (۳ نسخه)، ۲۹۱۴/۱۲، همان‌جا ۳۰۶۹/۱۳؛ دایرة‌المعارف ش ۲۷۴/۸ عکسی؛ ۲۵۰/۵ عکسی، ۴۷۱/۸ عکسی؛ سپهسالار ۸۳/۵(۶ نسخه)؛ سنا ش ۷۵۷۵؛ سلطنتی، بیانی ۲۷۹، ۲۸۲، ۲۸۶؛ شیراز، ملی ۱۷۶/۲، ۱۷۷؛ فیلم ۱۶۱/۱، ۱۶۴، همان‌جا ۲۲۲/۳؛ قم، فیضیه ۱۶۳/۲؛ قم، مسجد اعظم ۲۵۷؛ قم، معصومه ۷۷/۲ ش ۴۷۱، ۱۴۳ ش ۵۲۳؛ مجلس ۳۶۴/۲، همان‌جا ۲۴۷/۸، ۴۳۶، همان‌جا ۵۸۴/۱۰، ش ۵۳۱۳/۱؛ ۵۰۷۵؛ مرعشی ۳۳۴/۲۷ ش ۱۰۹۲۳؛ مروی، تهران ۲۱۲؛ ملک ۷۰۹/۴، همان‌جا ۹۲/۸، ۲۳۶، همان‌جا ش ۴۷۹۵/۵، ۴۰۵۶/۶، ۴۱۹۶/۸، ۵۱۸۵/۲، ۱۴۶۳/۱؛ نشریه ۹۰/۲، ۲۵۳، همان‌جا ۳۹۹/۴، ۶۷۶، همان‌جا ۱۷۷/۵، ۱۹۱، همان‌جا ۶۵۸/۶؛ یزد، شیروانی ۴۱۹/۱، همان‌جا ۱۰۷۱/۳. ازبکستان، تاشکند ۶۳/۲(۴ نسخه)؛ استانبول، دانشگاه ۲۳ «شرح قصیدۀ میمیه»، ۴۴۹ «شرح قصیدۀ»، ۴۸۶ «لوامع»، ۴۸۹ «شرح قصیدۀ میمیه»؛ استانبول، منظوم ۳۹۶، ۴۴۰ «شرح میمیه»؛ ایاصوفیه ش ۴۲۰۷/۶؛ ایوانف ش ۶۱۲/۳۰، ۶۳۱، ۶۳۲، ۶۳۳، ۶۳۴، ۶۳۵؛ بانکیپور ۲/(۷)۱۸۱ «شرح قصیدۀ میمیه»؛ بشیر حسین، شیرانی ۲۴۳/۲(۲ نسخه)؛ بلوشه ۲۴۹/۱؛ پایان‌نامۀ خالده صدیق ۴۰۴؛ پتنه، خدابخش ۵۷/۲؛ تاجیکستان، خطی ۱۳۷، ۱۳۸ «لوامع» (۲ نسخه)؛ تاجیکستان، فارسی ۲۹۸/۱ ش ۲۸۸/۱، ش ۱۸۰۲/۵، ش ۲۱/۱؛ ترکیه، بروسه ۲۵۰، ۲۶۵، ۳۷۲؛ ترکیه، کتابخانه ۱۰ «لوامع: شرح قصیدۀ میمیۀ ابن فارض»، ۱۱۱ «شرح قصیدۀ خمریۀ فارضیه»، ۳۱۴ «شرح قصیده خمریه»؛ ترکیه، مغنیسا ۱۲۲، ۳۳۳، ۳۲۴، ۳۶۲؛ دهلی نو ش ۵۰۴/۱۳، ۵۰۴/۱۴ (۱۸۱)؛ توپ‌قپوسرا، ادهم ۲۳۶/۱، ۲۳۷؛ عباسی ۱۱۹/۱؛ فرهنگستان، نامگو ۴۲۳/۱، ۴۷۹؛ فرهنگستان، نامگو، فارسی ۳۳۰ «القصیدة المیمیة الخمریة لابن فارض» ترجمۀ جامی؛ فرهنگستان، تفصیلی ۲۵۱/۲، ۲۵۲ (۲ نسخه) قاهره؛ دار الکتب ۳۴۱/۱(۵ نسخه)، همان‌جا

۹۸/۲؛ کمبریج، براون (۱۱) نکلسون ص ۴۰؛ گنج ۷۷۶/۲(۵ نسخه)؛ موزۀ بریتانیا ۸۰۱۷/۳ ؛Or نوشاهی، انجمن ۱۵۹؛ وین، فلوگل ۵۲۳/۱.