شرح رباعی دی بر سر گور زله
ج ۷، ص ۵۶۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۵۶۲
*شرح رباعی دی بر سر گور زله. از محمد نوربخش اسیری
(پیرامون ۸۴۰-۹۱۲ ق/ ۳۷-۱۴۳۶-۱۵۰۶ م) (← مفاتیح الاعجاز). همان رباعی:
دی بر سر گرزله غارت کردم
(← بالا).
آغاز: دی بر سر گور زله... گور عبارت از بدن است که روح در او مستتر و پنهان است.
نسخهها ۱۲۳۵/۲(۵ نسخه).
دانشگاه ۸۲۵/۹، همانجا ۲۱۹۷/۱۱، همانجا ۳۸۳۶/۱۴، همانجا ۴۱۹۰/۱۵؛ مجلس ۶۷۰/۳.