در المجالس
ج ۶، ص ۴۴۳–۴۴۴
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۴۴۳–۴۴۴
*در المجالس.
از سیف (سیف الدّین) ظفر (مظفر) (فرزند برهان) نوبهاری از نیمۀ یکم سدۀ ۷ ق. نام وی در نسخهها چندگونه آمده است (← مشترک ۲۳۲۱/۴).
در ۳۳ «باب» که در برخی نسخهها کم و یا بیش و جابجا آمده است: باب ۱ - فضیلت و آفرینش مهتر آدم، ۲ - در سخاوت و فضیلت مهتر ابراهیم، ۳ - فضیلت مهتر شعیب، ۴ - فضیلت مهتر موسی، ۵ - فضیلت سلیمان، ۹ - نیکویی
کردن، ۱۰ - مجروح شدن دندان پیامبر، ۱۵ - فضیلت بلال و هلال، ۲۰ - حکایت و سخن مرد سخی و زن بخیل، ۲۱ - حکایت طوطی، ۲۴ - حکایت پادشاه نیشابور، ۲۵ - حکایت خواجه ربیع، ۳۰ - فضیلت خانۀ کعبه، ۳۱ - مقتل امام حسن و حسین، ۳۲ - حکایت سلطان ابو سعید ابو الخیر در حق پیرمرد، ۳۳ - فضیلت اهل بهشت و دیدار حق.
آغاز: حمدی که از غایت عنایت الهی بر زبان عارفان رود، و ثنایی که از متوالی الهامات خدایی در سینۀ محققان.
مشترک ۲۳۲۱/۴(۸۹ نسخه و نشان از جدایی میان آنها)؛ ایرج افشار، بیاض سفر ۳۸۴؛ مجلۀ کتابخانۀ خدابخش، پتنه ۱۹۷۷ ص ۷۱ «در المجالس» نسخۀ نوشتۀ ۹۷۸ ق؛ نسخهها (۱) ۱۱۴۳/۲؛ دار الکتب، طرازی ۱۳۸/۱ که نسبت وی را بخاری آورده؛ صفا (۳) ۱۵۸۱/۵ نام او را «سیف الظفر نوبهاری» آورده؛ مشار ۲۱۰۰/۲ در مراتی (!) (۴ چاپ)؛ هندوستان مین ۱۰۲.
آستان قدس، نامگو ۲۴۵؛ فیلم ۱۳۵/۳ «سیف الظفر بن برهان بخارایی»؛ نشریه ۵۰/۹ «شیخ ظفر حسینی»، ۶۴ «سیف ظفر، مظهر بوتهاری».
آلمان، مونیخ ۵۸/۳ ش ۲۴۵ نوشتۀ ۹۸۸ ق، ۵۹ ش ۱۸۷؛ ازبکستان، تاشکند ۴۳۳/۸-۴۳۷ (۹ نسخه)؛ استانبول، دانشگاه ۳۶۲ «سیف مظهر بخارایی»، ۴۰۷؛ افغانستان، برکویل ۹۸؛ انگلستان، اته ۱۱۷۰/۲، همانجا ۱۰۴۵/۱ ش ۱۸۸۲، همانجا ۹۶۰؛ انگلستان، ریو ۴۴/۱؛ انگلستان، موزۀ بریتانیا، چاپی ۶۴۴؛ انگلستان، ویلکام ۵۱۸ ش ۳۴۸ «سیف المظفر بن برهان»؛ بنگال، آسیاتیک ۳۰؛ پاکستان، بشیر حسین، شیرانی ۲۶/۱ بخشی از آن، همانجا ۲۱۷/۲ ش ۱۱۸۱؛ پاکستان، بشیر حسین، شفیع ۳۶۵؛ پاکستان، دانشگاه، آذر (خضر نوشاهی)، ۱۰۲، ۴۸۴؛ پاکستان، گنج ۹۱۸/۲(۳ نسخه)، ۹۱۹ (۱۰ نسخه)، ۹۲۰ (۱۰ نسخه)، ۹۲۱ (۶ نسخه)؛ همانجا ش ۲۴۷، ۵۰۴، ۵۰۴، ۶۹۰، ۱۸۹۲، ۴۸۰، ۲۰۴۲، ۶۷۲۲، ۶۸۳۵، ۵۱۰۴، ۱۶۸۲، ۵۱۱۴، ۲۱۹۹، ۲۸۱۵، ۳۵۲۹، ۳۷۶۵، ۵۲۶۲، ۶۶۴۷، ۸۳۴۹، ۹۴۱۹، ۹۴۷۴؛ پاکستان، نوشاهی، چاپی ۸۸؛ پاکستان، نوشاهی، موزه ۳۰۱ (۷ نسخه)؛ پاکستان، نوشاهی، کتابشناسی ۴۲/۳؛ تاشکند، فارسی، بیرونی (۱) ۵۰/۲(۱۴ نسخه) که نادرست نگارنده را از سدۀ ۱۱ ق آورده.
روسیه، لنینگراد ۲۱؛ ترکیه، مغنیسا ۵۳ ش ۱۲۸۰؛ شوروی، سالتیک. شدرین ۱۶۰/۱(۳ نسخه ش ۴۳۵-۴۳۷)؛ شوروی، فرهنگستان، نامگو ۱۹۰، ۱۹۱، ۱۹۲ (رویهم ۳۱ نسخه)؛ شوروی، فرهنگستان، نامگو، فارسی ۱۳۶ (۷ نسخه)، ۱۳۷ (۱۱ نسخه)، ۱۳۸ (۱۱ نسخه)، ۱۳۹ (۲ نسخه)؛ فرانسه، بلوشه ۲۶۰/۱؛ قاهره، نامگو ۸۱ نگارنده سیف ظفر بخارایی آمده؛ قاهره، دار الکتب ۱۳۸/۱(۲ نسخه)؛ هند، بنارس، دانشگاه ۵۴ بینام نگارنده؛ هند، بمبئی، رهاتسک ۲۲۴ ش ۲۶؛ هند، بمبئی، دانشگاه ۱۴۸ «سیف ظفر».