درک المآرب فی آداب اللحی (اللحیة) و الشوارب
ج ۶، ص ۴۴۳
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۴۴۳
*درک المآرب فی آداب اللحی (اللحیة) و الشوارب.
از ابو البرکات محمد مدعو به تراب علی لکهنوی فرزند شجاعت علی فرزند مفتی فقیه الدّین (دیباچه). (د ۱۲۸۱ ق - فارغ) (← افیون و حقه، طبیعی ۳۷۸۴/۵).
فقه و آداب است، که در ۷ شوال ۱۲۶۴ ق (۱۸۴۸ م) (پایانه) به انجام رسانده است. با سربندهای «ادب»: ادب یکم مسایل لحیه، ادب دوم شارب، سوم موی بینی، چهارم گلو و بغل و زیر ناف، پنجم ناخن، ششم متفرقه. چاپ: هند، ۱۲۶۶ ق. سنگی.
آغاز: حمدا لمن تمم الفطرة و هو معطی المآرب، و الصلاة علی... اما بعد، فهذه عجالة....
مشترک ۲۳۲۰/۴ «درک المآرب فی آداب اللحی و الشوارب» (۲ نسخه)؛ علمای هند ۳۵ کارهایش از آن میان همین؛ فقه اسلامی، عبد الاول جونپوری ۱۴۳ کارهایش که این در میان آنها نیست؛ مشار ۲۰۹۰/۲ «... فی آداب اللحیة و...» همان چاپ؛ مشار، مؤلفین ۵۲۴/۵ که تاریخ مرگش را ۱۲۸۰ ق آورده و نشانی ۵ کار چاپیش.
گنج ۲۲۲۹/۴ ش ۸۰۷۱.