قیافهشناسی
ج ۵، ص ۳۹۰۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۵، ص ۳۹۰۲
*قیافهشناسی، منظوم.
فضل الله، برادر عبد الله. که این دانش را از کسی به نام گوپال آموخته است. در ۵ صفر ۱۱۰۲ ه/ ۱۶۹۰ م.
(عباسی) یا ۵ صفر ۱۱۱۰ ه/ ۱۶۹۸ م.
(بشیر حسین) سروده است. ترجمهای است از هندی.
آغاز ۱:
به نام فرازندۀ آسمان فروزندۀ مشعل اختران
فروزد ز گلهای رنگین چمن رخ خوش به زلف شکن در شکن.
آغاز ۲:
به نام فرازندۀ آسمان برآرندۀ گوهر سخن از زبان.
مشترک ۴۵۸/۱(۳ نسخه)؛ نسخهها ۳۰۵۰/۴ «قیافهشناسی، منظوم» (۱ نسخه)؛ پاکستان و هند ۳۶۶/۳ «رساله در علم قیافه» همین کتاب.
بشیر حسین، شیرانی ۴۸۱/۳ «رساله در علم قیافه یا رسالۀ سامدریک» تاریخ سرودن ۵ صفر ۱۱۱۰ ق؛ لاهور، عباسی ۸/۱ تاریخ سرودن ۵ صفر ۱۱۰۲ ق.