قاجار (بامداد ۴۳۸/۱). تذکرۀ سرایندگان هم‌روزگار است، در ۱ «گلزار» و ۲ «بوستان» و ۱ «خاتمه» و ۱ «لاحقه»: گلزار. سرایندگان این دیار (شیراز) و بعضی احوال فرمانفرما، در چند «گلبن» (نسخه‌ی برلین ۷ و براون ۳). گلبن ۱ - بعضی احوال شیراز، ۲ - برخی از بقاع، مسجدها، مدرسه‌ها و ساختمانهای نامور شیراز، ۳ - برخی از ساختمانهای عالیه و باغ‌ها، ۴ - احوال خیرمآل اشرف والا. بوستان یکم. در احوال و سروده‌های شاهنشاه صاحبقران و شهزادگان و امیران، بوستان دوم. سرایندگان هم‌روزگار از هر دیار، به ترتیب الفبایی. خاتمه احوال و اشعار نگارنده.
آغاز:این روضه‌ی دلگشاست باغی ز جناناز فضل خدای اکبر ایمن ز خزان..دلگشا حمدی که شمیمش دل‌های مرده را زندگی دهد.
تاریخ تذکره ۲۲۵/۱-۲۳۸؛ مشترک ۳۳۷/۱۰ «بحر اللآلی» او و نام این کارش؛ ذریعه ۳۲/۴؛ استوری ۸۸۸/۱؛ ریحانه ۲۶۸/۱؛ تذکره‌نویسی ۷۲۳، ۷۲۷.
دانشگاه ۱۹۲۱/۱۰ ش ۲۹۹۹ و ۲۶۸۰/۱۲ ش ۲۶۷۴ «تذکره»؟؛ دایرة‌المعارف ش ۲۹۹ عکس؛ فیلم ۲۵۳/۲ و ۱۱۱/۳؛ مجلس ۸۶/۱۶؛ ملی ۹۱/۳، ۵۰۶؛ نشریه ۲۶۳/۶.
براون ۱۳۶؛ برلین ۶۶۷؛ موزۀ سالار ۵۷۱/۲، ۵۷۲.
تذکرۀ دولتشاه.
دولتشاه - تذکرة الشعراء.
دولتشاه.
تذکرۀ دیده:
دیدۀ مغل. منسوب به مغل مخاطب به آغر خان بهادر ترک جنگ، متخلص به دیده. وی از تیره‌ی ترکمانان و پسر کوچک آغر خان بزرگ. آغر خان به روزگار محمد شاه (۱۱۳۱-۱۱۶۱ ق) جایگاه پنج‌هزاری و داروغگی را می‌داشت. خوش‌گو می‌نویسد: ظاهرا تذکرة الشعراء در احوال هم‌روزگاران نوشته اما من ندیده‌ام. گلچین معانی در انتساب «تذکره» ای به وی تردید کرده است.
تاریخ تذکره ۲۳۹/۱ «تذکرۀ دیده»؛ تذکره‌نویسی ۷۱۰ «تذکرة الشعرای دیدۀ مغول»؛ سلطنتی، اتابای، دیوان ۱ «دیدۀ مغول».
تذکرۀ راهب،
شیخ علی راهب هروی، سده‌ی ۱۳ ق. گلچین معانی به نقل از «خرابات» می‌نویسد: کتابی به نام «دیر راهب» به نظم درآورده، تذکره‌ای در احوال هم‌روزگاران از برخی شهرها را به دستور علی رضا پاشا وزیر بغداد نگاشته است و خوب از عهده برآمده است.
تاریخ تذکره ۲۳۹/۱-۲۴۰.
تذکرۀ رباعیات شعرا.
ن.
لکهنو، ندوه ۳۵۱ - بستان الصنائع، که تذکرۀ رباعی‌سرایان است.
تذکرۀ رشحه-
تذکرۀ منظوم رشحه.
تذکرۀ رفعت.
سید مرتضی فرزند محمد شمس الادباء. عبرت نایینی از آن نقل کرده است که در ۱۲۸۸ ق بدان می‌پرداخته است.
تاریخ تذکره ۲۴۱/۱.
تذکرۀ ریخته‌گویان: تذکرۀ گردیزی،
سید فتح علی معروف به فتح اللّه گردیزی، متخلص به حسینی (د ۱۸۰۹/۱۲۲۴ م) (برای کارهایش - مشترک ۷۵۵/۱۱). تذکرۀ ۹۹ تن سرایندگان اردوسراست، به ترتیب الفبایی، از آرزو تا یکرو.
به زبان فارسی. سروده‌های فارسی نیز دارد. و پیش از آغاز به گزارش معنی «ریخته» که همان زبان اردوست می‌پردازد. با دیباچه‌ای به اردو، از