تذکرۀ ریخته‌گویان

تذکرۀ ریخته‌گویان: تذکرۀ گردیزی، سید فتح علی معروف به فتح اللّه گردیزی، متخلص به حسینی (د ۱۸۰۹/۱۲۲۴ م) (برای کارهایش - مشترک ۷۵۵/۱۱). تذکرۀ ۹۹ تن سرایندگان اردوسراست، به ترتیب الفبایی، از آرزو تا یکرو. به زبان فارسی. سروده‌های فارسی نیز دارد. و پیش از آغاز به گزارش معنی «ریخته» که همان زبان اردوست می‌پردازد. با دیباچه‌ای به اردو، از

مولوی عبد الحق صاحب، اورنگ‌آباد (دکن)، ۱۹۳۳ م، ۱۶۸ ص چاپ شده است. آغاز: ابتدای سخن به حمد سخن‌آفرینی سزاست، سرلوح نسخه‌ی کاینات را به نور... اما بعد، آبیاری گلستان لفظ. مشترک ۷۵۵/۱۱(۱ نسخه)؛ استوری ۸۵۲ «تذکرۀ علی حسینی گردیزی»؛ تذکره‌نویسی ۷۳۷؛ ترجمه‌ها ۱۹۵ برای ترجمه‌ی اردویی آن؛ پاکستان و هند ۲۱۶/۵؛ مارشال ۵۶ «تذکره شعرای هند». آصفیه، هندلیست ۱۴۴/۴؛ اته ۶۹۸، ۶۹۹، ۷۰۰ «تذکرۀ علی حسینی گردیزی»؛ اشپرنگر، اوده ۱۷۸ «تذکره‌ی گردیزی»؛ ایوانف ۲۳۳ «تذکرۀ شعرای هند»؛ ایوانف، کرزن ۷۶۷ «تذکرۀ شعرای هند»؛ ریو ۱۰۷۱/۳ «تذکرۀ علی حسینی گردیزی»؛ لکهنو، ندوه ۷۰۴؛ موزۀ سالار ۵۷۵/۲ «تذکرۀ گردیزی»؛ نوشاهی، انجمن ۲۰۵؛ نوشاهی، چاپی ۹۹۸ «تذکرۀ ریخته‌گویان» که می‌گوید ۹۸ تن را دربر دارد؛ هند، مدرس ۴۷۷/۱ «تذکره‌ی گردیزی».