قونیه، گولپینارلی ۲۴۸/۱ ردیف 1661(X) ، ش Cilt/249 در مجموعه با تاریخهای ۱۲۷۰ و ۱۲۷۳ ق.
وین، فلوگل ۵۲۶/۱ ردیف (۲)/۵۲۹.
* تراشنامه.
از ناشناس.
دانشگاه ۶۰۰/۱۶ ردیف ۲۹ مجموعه ش ۷۵۰۷، سدهی ۱۳-۱۴ ق.
فرهنگستان، نامگو ۱۱۳/۱ ردیف ۷۱۷ ش B.1810 .
* ترانههای اخگر.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
از سرهنگ احمد اخگر (زادهی ۱۳۰۸ ق) فرزند ابراهیم آملی فرسیو لاریجانی دارای مثنوی «بیچوننامه» و مدیر مجله اخگر در تهران، سرهنگ و نمایندهی مجلس از شیراز. ۲۱۲۲ قطعه است به نظم، دارای ۷۵۹۸ امثال رایج و اندرزهای فارسی.
آغاز: در هنگام جوانی اگر رنج بری در پیری به مقصد خواهی رسید.
اعلام ۱۴۹/۱ اخگر آملی؛ خیامپور ۴۹/۱؛ مشار، مؤلّفین ۳۵۰/۱.
آستان قدس (۱) ۲۴۷/۷ ردیف ۲۱۳ ش ۸۸۰۵، نوشتهی ۱۳۳۸ ق.
آستان قدس، نامگو ۱۲۲ ش ۸۸۰۵، بیتا.
* ترانهی حق.
از ترک علی شاه، قلندر نور محلّی که آن را به سال ۱۳۳۲ ق سروده و نام و تاریخ انجام آن را چنین آورده:شد ختم چو این فسانهی حق/نامش کردم «ترانهی حق» /سالش ز «فروغ ماه» بشمار/گیر از عدد کلام اشعار.در شرح حال ۲۳۰ سراینده همروزگار این سراینده، به ترتیب الفبا از حرف یکم اسم با تخلص سراینده:بحمد الله کز اول تا به آخر/به ذکر دو صد سی راه بردم.به فارسی افغانی، ساده و روان. بیشتر سرایندگان در این تذکره یا از حیدرآباد دکن بودند یا در خدمت نظام آن به سر میبردند. بسیاری از سرایندگانی که نامشان در این تذکره آمده، در هیچ تذکرهی دیگر یاد نشدهاند. ضمن شرح حال برخی سرایندگان، حکایتهایی نقل کرده است.
چاپ: حیدرآباد دکن، ۱۳۳۲ ق.
نقوی، تذکرهنویسی ۶۵۱.
* ترانهی خوانسار.
از یوسف بخشی خوانساری (زادهی ۱۲۸۹ ق).
به سال ۱۳۳۴ ق به چاپ رسیده است. به لهجهی محلّی است.
گلچین، تاریخ تذکرهها ۲۸۲/۱؛ مشار ۱۲۶۲/۱.
* ترانهی زرین:
رسائل ذهبیه: وصایا الذهبیة.
ناشناسی پیشاز ۱۱۰۴ ق که تاریخ نسخه است.
پند و اندرزهایی است دربارهی زندگی اجتماعی و سیاسی، در ۷۱ بیت که از تمدّن یونان باستان به فرهنگ خاوری به ارث رسیده است.
نسخهها (۲) ۱۵۶۸/۲(۲ نسخه).