ترانهی حق
ج ۱۰، ص ۵۹۶
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۱۰، ص ۵۹۶
* ترانهی حق.
از ترک علی شاه، قلندر نور محلّی که آن را به سال ۱۳۳۲ ق سروده و نام و تاریخ انجام آن را چنین آورده:
شد ختم چو این فسانهی حق/ نامش کردم «ترانهی حق» /
سالش ز «فروغ ماه» بشمار/ گیر از عدد کلام اشعار.
در شرح حال ۲۳۰ سراینده همروزگار این سراینده، به ترتیب الفبا از حرف یکم اسم با تخلص سراینده:
بحمد الله کز اول تا به آخر/ به ذکر دو صد سی راه بردم.
به فارسی افغانی، ساده و روان. بیشتر سرایندگان در این تذکره یا از حیدرآباد دکن بودند یا در خدمت نظام آن به سر میبردند. بسیاری از سرایندگانی که نامشان در این تذکره آمده، در هیچ تذکرهی دیگر یاد نشدهاند. ضمن شرح حال برخی سرایندگان، حکایتهایی نقل کرده است.
چاپ: حیدرآباد دکن، ۱۳۳۲ ق.
نقوی، تذکرهنویسی ۶۵۱.