امدادیه
ج ۱۰، ص ۲۳۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۱۰، ص ۲۳۲
* امدادیه.
از طغرای مشهدی (د. ۱۱۰۰ ق/ ۱۶۹۸-۱۶۹۹ م).
به «شیفته» نیز تخلص کرده است (← مشترک ۱۵۱/۵).
نام منظومه در آغاز آن آمده:
چون مدد جستم در اینجا از شه والامقام/ هرچه آمد بر زبانم یافت «امدادیه» نام.
آغاز:
پیش سپهر چون رهزن گرفته است دنبالم از نواحی مأمن گرفته است
مشترک ۹۴۴/۷(۱ نسخه)، همانجا ۱۸۱۸/۹ سرآغاز؛ ذریعه ۶۴/۹۹؛ اعلام ۱۲۳۵/۲ طغرای مشهدی.
خضر نوشاهی، آذر ۲۳۷ ش ۳۳۸/۷۵۵۹-۰، سدهی ۱۲-۱۳ ق.