نسخهها:
۱/۲۲۸۲۱ - تهران، سلطنتی (کاخ گلستان): ۴۹۹، عنوان معرفی: مناجات حضرت امیر علیه السلام، شکسته نستعلیق، علی محمد طهرانی، ۱۲۳۲ ق، دارای ترجمه منظوم است ولی در فهرست سلطنتی از آغاز و انجام ترجمه یادی نشده است، «۱۲ صفحه» ۶ برگ [فهرست سلطنتی، دینی: ۱۰۰۶].
۲/۲۲۸۲۲ - مشهد، آستان قدس رضوی: ۳۴۳۲، نسخ و ترجمه نستعلیق، عبد الصمد بن جعفر قلی بیگ اشکوری، ۱۳۰۹ ق، «۱۱ صفحه» ۶ برگ [فهرست آستان قدس:
۲۹۵/۶].
۳۶۹۶. ترجمه قصیدۀ عینیه (نثر و نظم) (ترجمه مناجات علوی)
(عربی و فارسی)
از: مؤلف ناشناخته
ترجمۀ نظم و نثری است از قصیدۀ عینیه منسوب به حضرت علی علیه السلام، مترجم پس از نقل دو بیت از اصل قصیده ابتدا ترجمه آن را به نثر آورده و پس از آن ترجمه منظوم آن را در قالب یک رباعی آورده و سپس به دو بیت بعدی پرداخته است.
آغاز قصیده:لک الحمد یا ذا الجود و المجد و العلیتبارکت تعطی من تشاء و تمنعآغاز ترجمه منثور: تبارک بزرگوار بودن و موئلی پناهگاه و تقدیم لک برای تخصیص حمد به خدا چه حمد هر که هست به حقیقت حمد خداست.
آغاز ترجمه منظوم:ای روی زمین ز فیض عامت گلشنعالم همه از پرتو رویت روشندر حال شود چراغ گیتی تاریکاز فضل تو گر دمی نیابد روغنانجام:یا رب چو شود روز قیامت ظاهروز هر طرفی شود ملامت ظاهردر روضه مصطفی برانگیز مراکز حضرت او شود سلامت ظاهر