۲/۱۹۸۱۳. تهران، دانشکده الهیات: ۵۸۹ د، نستعلیق، بدون نام کاتب، ۱۲۵۶ ق، رساله دوم مجموعه، «۱۶ پ ۳۶ پ» ۲۱ برگ [فهرست الهیات تهران: ۳۳۷۱].
۳/۱۹۸۱۴. تهران، دائرة المعارف بزرگ اسلامی: ۴۸۸، شکسته نستعلیق و شکسته تحریری، بدون نام کاتب، ۱۲۶۴ ق، رساله پنجم مجموعه، «۱۱۵ پ ۱۲۸ ر» ۱۴ برگ [فهرست دائرة المعارف: ۲۲۸/۱ و ۳۲۰].
۳۲۷۱. معما در اسماء الحسنی (دستور معما)
(فارسی)
از: صادق رکنای نیشابوری، حکیم رکنا (قرن ۱۰ ق)
[نسخه های خطی فارسی، منزوی: ۲۱۸۹/۳ و ۲۲۰۰]
نسخهها:
۱/۱۹۸۱۵. تهران، دانشکده الهیات: ۱۴۹ ج، بدون نام کاتب، قرن ۱۲ ق، رسالۀ دوم مجموعه [فهرست الهیات تهران: ۱۶۰/۱].
۲/۱۹۸۱۶. قم، گلپایگانی: ۲۵/۱۷۷، بدون نام کاتب، قرن ۱۳ ق، رساله پنجم مجموعه [فهرست گلپایگانی، رایانه ای].
۳۲۷۲. معمای نود و نه نام (معمیات اسماء الحسنی)
(فارسی)
از: نصر اللّٰه شیرازی
در بارۀ مؤلف این رساله اختلاف هست. در الذریعه ۲۷۳/۲۱ احتمال داده شده که نصر اللّٰه شیرازی همان حمید الدین نصراللّٰه بن عبدالحمید از دانشمندان سدۀ ششم باشد. و در فهرست سپهسالار و ملک نام مؤلف صدر دیوانه (زنده در ۹۲۸ ق) ذکر شده است.
[نسخه های خطی فارسی، منزوی: ۲۲۰۳/۳ و ۲۲۰۵]
آغاز:تا منور شد دل از نام الهبی گمان دل را بود سیمای ماهانجام:قلب او را هم به اکسیری رساننو که در آخر شود خالص از آن