مدخل فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

معمای نود و نه نام معمیات اسماء الحسنی

ج ۷، ص ۱۶۲–۱۶۳، ش ۳۲۷۲

فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه

ج ۷، ص ۱۶۲–۱۶۳، ش ۳۲۷۲
۳۲۷۲. معمای نود و نه نام (معمیات اسماء الحسنی) (فارسی) از: نصر اللّٰه شیرازی در بارۀ مؤلف این رساله اختلاف هست. در الذریعه ۲۷۳/۲۱ احتمال داده شده که نصر اللّٰه شیرازی همان حمید الدین نصراللّٰه بن عبدالحمید از دانشمندان سدۀ ششم باشد. و در فهرست سپهسالار و ملک نام مؤلف صدر دیوانه (زنده در ۹۲۸ ق) ذکر شده است. [نسخه های خطی فارسی، منزوی: ۲۲۰۳/۳ و ۲۲۰۵] آغاز: تا منور شد دل از نام اله بی گمان دل را بود سیمای ماه انجام: قلب او را هم به اکسیری رسان نو که در آخر شود خالص از آن
نسخه‌ها: ۱/۱۹۸۱۷. تهران، سپهسالار: ۲۸۷۸، نستعلیق، احمد بن حاج علی وجهی انطاکی، ۹۸۷ ق، رساله اول مجموعه، «۲ پ ۵ ر» ۴ برگ [فهرست سپهسالار: ۶۱۰/۵]. ۲/۱۹۸۱۸. قم، مرعشی: ۸۳۰۳، آغاز: برابر نمونه، نسخ و نستعلیق، بدون نام کاتب، قرن ۱۳ ق، رساله چهارم مجموعه، «۷۵ ر ۷۷ پ» ۳ برگ [فهرست مرعشی: ۲۶۴/۲۱]. ۳/۱۹۸۱۹. تهران، ملک: ۱۸۰۴، عنوان معرفی: نود و نه نام خدا، نستعلیق، محمد شفیع بن ابی طالب غیاث الدین علی بن شمس الدین محمد حسین، بدون تاریخ کتابت، رساله یازدهم مجموعه [فهرست ملک: ۳۶۸/۵].

گزارش اشکال یا پیشنهاد