معمای نود و نه نام معمیات اسماء الحسنی
ج ۷، ص ۱۶۲–۱۶۳، ش ۳۲۷۲
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۷، ص ۱۶۲–۱۶۳، ش ۳۲۷۲
۳۲۷۲. معمای نود و نه نام (معمیات اسماء الحسنی)
(فارسی)
از: نصر اللّٰه شیرازی
در بارۀ مؤلف این رساله اختلاف هست. در الذریعه ۲۷۳/۲۱ احتمال داده شده که نصر اللّٰه شیرازی همان حمید الدین نصراللّٰه بن عبدالحمید از دانشمندان سدۀ ششم باشد. و در فهرست سپهسالار و ملک نام مؤلف صدر دیوانه (زنده در ۹۲۸ ق) ذکر شده است.
[نسخه های خطی فارسی، منزوی: ۲۲۰۳/۳ و ۲۲۰۵]
آغاز:
تا منور شد دل از نام اله بی گمان دل را بود سیمای ماه
انجام:
قلب او را هم به اکسیری رسان نو که در آخر شود خالص از آن
نسخهها:
۱/۱۹۸۱۷. تهران، سپهسالار: ۲۸۷۸، نستعلیق، احمد بن حاج علی وجهی انطاکی، ۹۸۷ ق، رساله اول مجموعه، «۲ پ ۵ ر» ۴ برگ [فهرست سپهسالار: ۶۱۰/۵].
۲/۱۹۸۱۸. قم، مرعشی: ۸۳۰۳، آغاز: برابر نمونه، نسخ و نستعلیق، بدون نام کاتب، قرن ۱۳ ق، رساله چهارم مجموعه، «۷۵ ر ۷۷ پ» ۳ برگ [فهرست مرعشی: ۲۶۴/۲۱].
۳/۱۹۸۱۹. تهران، ملک: ۱۸۰۴، عنوان معرفی: نود و نه نام خدا، نستعلیق، محمد شفیع بن ابی طالب غیاث الدین علی بن شمس الدین محمد حسین، بدون تاریخ کتابت، رساله یازدهم مجموعه [فهرست ملک: ۳۶۸/۵].