۱ غریبین
از: احمد بن محمد بن محمد عبیدی هروی، ابو عبید
رجوع کنید به: الجمع بین الغریبین فی شرح غریب القرآن و الحدیث.
۲۹۵۸. الفائق فی غریب الحدیث
(عربی)
از: محمود بن عمر بن محمد زمخشری، جار اللّٰه (م ۵۳۸ ق)
چاپ: حیدر آباد دکن، ۱۳۲۴ ق؛ بیروت، دار الفکر، ۱۳۹۹ ق.
[کشف الظنون: ۱۲۰۶/۲؛ مشار عربی: ۶۵۳؛ معجم المطبوعات العربیة و المعربة: ۹۷۱/۱]
آغاز: الحمد للّٰهالذی فتق لسان الذبیح بالعربیة البینة و الخطاب الفصیح.
نسخهها:
۱/۱۸۵۹۰. مشهد، آستان قدس رضوی: ۵۷۴۲، نسخ، یحیی شهاب معنی، ۶۹۵ ق [فهرست الفبایی آستان قدس: ۴۲۳].
۲/۱۸۵۹۱. تهران، دانشگاه تهران: ۶۶۳۸، نسخ معرب، بدون نام کاتب، قرن ۷ ق، ۱۱۷ برگ [فهرست دانشگاه تهران: ۳۲۳/۱۶].
۳/۱۸۵۹۲. تهران، ملک: ۹۶۷، نسخ، ابو المجد ابراهیم بن محمد ابی بکر، قرن ۷ ق، ۲۴۳ برگ [فهرست ملک: ۳۹۲/۱].
۴/۱۸۵۹۳. تبریز، ثقة الاسلام تبریزی: بدون شماره، حرف ص تا پایان کتاب، احمد بن رکن الدین علانی، ربیع الثانی ۷۴۵ ق [نشریه نسخه های خطی: ۵۳۷/۷].
۵/۱۸۵۹۴. تهران، ملی تهران: ۱۸۵۲ /ع، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۸ ق، ۲۵۸ برگ [فهرست ملی تهران: ۴۲۸/۱۰].
۶/۱۸۵۹۵. تهران، ملی تهران: ۲۷۸۴ /ع، آغاز: کتاب الضاد مع الهمزة النبی صلی اللّٰه علیه وآله، نسخ، محمد بن اسعد بن ابی عاصم صدیقی سمرقندی، نیمه اول قرن ۱۰ ق، ۳۷۹ برگ [فهرست ملی تهران: ۲۶۲/۱۳].
۷/۱۸۵۹۶. مشهد، آستان قدس رضوی: ۳۷۳۴، نسخ، بدون نام کاتب، ۱۰۸۸ ق [فهرست الفبایی آستان قدس: ۴۲۳].