۱۹۸۰. شفاء العلل (شرح وصایای پیامبر صلی الله علیه و آله به ابوذر)
(فارسی)
از: اسد اللّٰه بن محمد ابراهیم قزوینی، میرزا (زنده در ۱۳۰۶ ق)
ترجمه و شرح مختصری است بر وصایای حضرت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به ابوذر، که در آن یکصد و پنجاه موضوع اخلاقی را بیان فرمودهاند. در این رساله از کتاب عین الحیاة علامه مجلسی استفاده شده و در ماه رجب ۱۳۰۶ ق به پایان رسیده است.
آغاز: الحمد للّٰهرب العالمین... و بعد مستمد و مستعد فیوضات.
نسخهها:
۱۰۹۵۶. قم، گلپایگانی: ۱۸/۱۳۹، آغاز: برابر نمونه، نستعلیق، میرزا اسد اللّٰه قزوینی (مؤلف)، بدون تاریخ کتابت، «۲۷۷ پ ۳۴۷ پ» ۷۱ برگ [فهرست گلپایگانی، قدیم: ۹۹/۱].
۱۹۸۱. شواهد الإسلام
(عربی و فارسی)
از: محمد رفیع بن فرج گیلانی مشهدی (ملا رفیعا) (بعد از ۱۱۰۶ ق)
شرحی است بر برخی روایات به فارسی و عربی که مؤلف به عنوان شواهدی برای بیان حقانیت اسلام تألیف نموده است. احادیثی که وی شرح نموده چنین است:
توحید مفضل و حدیث اهلیلجه که ابتدا متن عربی آنها را ذکر و با عنوان «قوله - قوله» شرح کرده است؛ وصیت امام موسی بن جعفر علیهما السلام به هشام بن حکم؛ قنوت امام کاظم علیه السلام و قنوت امام محمدتقی علیه السلام و قنوت امام علی النقی علیه السلام؛ زیارت جامعه و حقیقت وجود صاحب الامر علیه السلام.
مؤلف در خاتمۀ کتاب شرح حال تعدادی از بزرگان شیعه را در صدر اسلام و بعد از ان از کتب معتبره و اغلب از مجالس المؤمنین آورده و پس از آن تعدادی از علمای معاصر خود را فقط نام برده است.
این کتاب در برخی مصادر و کتابشناسیها (فهرست مرعشی: ۳۸۵/۴ و ۲۵۸/۹،