هواء ینفذه البصر، فإذا انقطع الهواء و عدم الضیاء بین الرائی و المرئی لم تصح الرؤیة و کان فی ذلک الاشتباه لأن الرائی متی ساوی المرئی فی السبب الموجب بینهما فی الرؤیة وجب الاشتباه و کان فی ذلک التشبیه، لأن الأسباب لابد من اتصالها بالمسببات». ( ۱ ) آغاز: بسمله روی الشیخ الصدوق... فی کتاب التوحید فی باب الرؤیة... فکتب علیه السلام لا یجوز الرؤیة.
نسخهها:
۱۰۰۲۲. تهران، مجلس شورای اسلامی: مجموعۀ طباطبایی ۱۰۳۲، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، رسالۀ بیست و سوم مجموعه، «۳۲ پ ۳۳ پ» ۲ برگ [فهرست مجلس: ۳۲۹/۲۳].
۱۷۳۳. شرح حدیث الرؤیة من کتاب الکافی عن الإمام الرضا علیه السلام
(عربی)
از: محمد بن محمد صادق حسینی قزوینی، صدر الدین (زنده در ۱۱۰۹ ق)
نسخهها:
۱۰۰۲۳. قم، قائنی: بدون شماره، صدر الدین محمد حسینی، ۱۱۰۹ ق [مجلۀ تراثنا:
۳۵۴/۵۰].
۱۷۳۴. معنی «حدیث الریاء شرک و ترکه کفر»
(عربی)
از: علی بن عبد اللّٰه بن علی بحرانی (۱۳۱۹ ق)
پاسخ سؤالی است دربارۀ حدیث «الریاء شرک و ترکه کفر» و در ضمن پاسخ، دربارۀ حدیث «من ترک الریاء بقی بلا عمل» بحث شده است. در این رساله شواهدی از آیات و احادیث معصومین علیهم السلام به چشم میخورد و در هفتم جمادی الاول ۱۳۰۲ ق نگاشته شده است.
[فهرست مرکز احیاء: ۲۰۳/۱]