زلال العیون شرح عیون أخبار الرضا علیه السلام
ج ۴، ص ۱۴۶–۱۴۷، ش ۱۵۶۱
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۴، ص ۱۴۶–۱۴۷، ش ۱۵۶۱
۱۵۶۱. زلال العیون (شرح عیون أخبار الرضا علیه السلام)
(فارسی)
از: محمد شفیع بن محمد بن محمد شفیع شیخ الإسلام حسینی (زنده در ۱۱۷۲ ق)
شرحی فارسی است بر عیون أخبار الرضا علیه السلام. مؤلف در زمان کریم خان زند میزیسته و در سال ۱۱۷۲ ق از تألیف این شرح فارغ شده است. او شاعر بوده و شعرهایش در این کتاب دیده میشود و در آن از مثنوی گهربار خود که دربارۀ داستان سلامان و ابسال سروده است یاد میکند.
او در این شرح از ستمهای نادر و چگونگی پارهای از شهرها مانند سپاهان و قزوین یاد مینماید و در پایان از مرآت الحقایق و مجلی الدقایق میر غیاث الدین منصور و در دیباچه از جلاء العیون و بحار و عین الحیوة مجلسی و کتابهای دیگر نام میبرد. نسخۀ موجود از این شرح تا شرح گفتگوی امام رضا علیه السلام با هربد اکبر را دارد و او در پایان میگوید که میر سید حسین نگذارده است که اسرار این حدیث شریف را (داستان هربد) را به فارسی بنویسم و به همین اندازه بس کردم.
آغاز: زلال سرچشمه سار ستایش بی منتها که از عین دل جوشیده از آبشار زبان فرو ریزد.
انجام: به شرط حیات لوای وضوحش افراخت و الحمد للّٰهرب العالمین و الصلاة و السلام علی خیر خلقه محمد و آله الطیبین الطاهرین.
نسخهها:
۹۴۳۲. تهران، دانشگاه تهران: ۲۹۹۰، آغاز و انجام: برابر نمونه، نستعلیق، میرزا علی رضا شریف موسوی خویی، سده ۱۲ و ۱۳ ق، ۶۰ برگ [فهرست دانشگاه تهران:
۱۹۱۵/۱۰].