۸۴۹. تاریخ موالید و وفیات أهل البیت علیهم السلام
(عربی)
از: مؤلف ناشناخته
رسالۀ کوتاهی است در تاریخ ولادت، وفات، کنی، القاب، مدت عمر و محل دفن هر یک از چهارده معصوم علیهم السلام.
آغاز: أخبرنا السید العالم الفقیه صفی الدین أبوجعفر محمد بن معد موسوی فی العشر الأخیر من الصفر من سنة ست عشرة و ستمأة.
انجام: قال یقال کنیة الخلف الصالح أبوالقاسم و هو ذو الاسمین و صلی اللّٰه علیه و آبائه.
نسخهها:
۵۵۸۸. قم، مرکز احیاء میراث اسلامی: ۳۳۷۲، آغاز: برابر نمونه، انجام: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۱۱ ق، تصحیح شده توسط ملا عبد اللّٰه شوشتری، رسالۀ چهارم مجموعه، «۱۰۱ پ - ۱۰۴ ر» ۴ برگ، ۲۷ سطر [فهرست مرکز احیاء:
۹ /مخطوط].
۸۵۰. تأویل الأحادیث
(عربی)
از: مؤلف ناشناخته
در فهرست چنین معرفی شده است:
«رسالهای است در شرح برخی احادیث مشکل و برخی مباحث اعتقادی، فلسفی، فقهی و تفسیری که غالباً به صورت سؤال و جواب برگزار شده است.
مؤلف ظاهراً اخباری مسلک است و با فلسفه میانه خوبی ندارد. برخی از مباحث کتاب عبارتند از: فی شرح حدیث من عرف الحق لم یعبد الحق، حکم تسمیۀ مهدی علیه السلام، معنای حدیث من عرف نفسه فقد عرف ربه، حدوث العالم، إن الأرض لا یخلو من الحجة فی حال، تفسیر العسکری علیه السلام و... بخشی از رساله در ذی حجه ۱۲۲۱ ق نگاشته شده است، در اول و آخر نسخه کسی احتمال داده است این کتاب از رسائل شیخ احمد احسایی باشد؛ ولی بعید به نظر میرسد و این احتمال هست