تحفة الملوک
ج ۳، ص ۲۷–۲۸، ش ۸۷۸
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۳، ص ۲۷–۲۸، ش ۸۷۸
۸۷۸. تحفة الملوک
(عربی)
از: ولی اللّٰه بن نعمت اللّٰه حسینی رضوی حائری، سید (قرن ۱۱ ق)
رسالۀ متوسطی است در مواعظ و پند و اندرز و اخلاق پادشاهان، که مؤلف از آیات و احادیث و کتب بزرگان انتخاب و در یک مقدمه و هشت باب و خاتمه تنظیم نموده، با این عنوانها:
مقدمه: در کیفیت تفکر در کارهای خداوند و خلقت؛
باب اول: در احوال دنیا؛
باب دوم: در طریقۀ محاسبۀ نفس؛
باب سوم: در احوال مرگ؛
باب چهارم: در احوال محشر و امور قیامت؛
باب پنجم: در اندکی از احوال گذشتگان از پادشاهان؛
باب ششم: در ستایش دادگستری؛
باب هفتم: در زشتی بیداد و بد فرجامی بیدادگر؛
باب هشتم: در بردباری و سرانجام آن؛
خاتمه: در فروتنی و بدی گردن فرازی و نیکی خوار کردن نفس.
[الذریعة: ۴۷۲/۳]
نسخهها:
۱/۵۶۵۵. تهران، سپهسالار: ۱۸۹۲، نسخ، بدون نام کاتب، ۱۰۸۱ ق، ۶۵ برگ [فهرست سپهسالار: ۲۲۲/۱ و ۳۷۷/۳].
۲/۵۶۵۶. تهران، سپهسالار: ۵۷۸۷، نسخ، معصوم بن حسین، ۱۲۴۸ ق، ۷۴ برگ [فهرست سپهسالار: ۳۷۷/۳].
۳/۵۶۵۷. تهران، سپهسالار: ۱۲۸۸، نستعلیق، بدون نام کاتب، قرن ۱۳ ق، ۹۲ برگ [فهرست سپهسالار: ۲۲۱/۱ و ۳۷۷/۳].