فرموده و در ضمن آن مناظرهشان را با پزشک هندی و استناد به اهلیلجه - که گیاهی است - در اثبات صانع آورده است. علامه مجلسی این رساله را در جلد دوم بحار الأنوار، صص ۴۷-۶۲ با شرح و بیان آورده است.
[الذریعة: ۴۸۴/۲؛ مشار عربی: ۱۰۵؛ التراث العربی: ۳۴۸/۱]
آغاز: بسمله. أما بعد وفقنا اللّٰه و إیاک لطاعته و أوجب لنا و لک رضوانه فقد بلغنیکتابک فی أنه قد ظهر فی اهل ملتنا قبلک.
نسخهها:
۱/۴۶۸۷. قم، گلپایگانی: ۲۶/۳۱، عبدالرزاق جیلانی، ۱۰۵۶ ق، رسالۀ سوم مجموعه، «۱۱۲-۱۲۰» ۹ برگ [فهرست گلپایگانی، قدیم: ۱۷۲/۳].
۲/۴۶۸۸. قم، مرعشی: ۱۰۲۰۹، نسخ و نستعلیق، محمد قاسم بن شجاعالدین نجفی، ۱۰۵۹ ق، اصفهان، رسالۀ ششم مجموعه، «۱۸۹ ر - ۲۰۴ پ» ۱۶ برگ [فهرست مرعشی: ۱۷۴/۲۶].
۳/۴۶۸۹. مشهد، آستان قدس رضوی: ۲۰۲۲، آغاز: برابر نمونه، نسخ، محمد کاظم بن محمد باقر، شعبان ۱۰۶۳ ق، ۱۹ برگ [فهرست آستان قدس: ۳۰/۵].
۴/۴۶۹۰. مشهد، آستان قدس رضوی: ۶۰۲۸، نسخ، زین العابدین بن حاجی محمد والرانی، پنجشنبه ۱۸ رجب ۱۰۶۷ ق، ۱۳ برگ [فهرست آستان قدس: ۳۱/۵].
۵/۴۶۹۱. قم، شیخ حیدر علی مؤید: ۱۹۵، آغاز: برابر نمونه، بدون نام کاتب، ۱۰ ربیع الأول ۱۰۷۵ ق، رسالۀ دوم مجموعه، با تصحیحی در حاشیه، ۲۴ برگ، ۱۴ سطر، ۱۲/۵ * ۱۹ [فهرست مؤید: ۱۹۰/۱].
۶/۴۶۹۲. تهران، دانشگاه تهران: ۷۱۰۰، نسخ، بدون نام کاتب، جمعه ۱۱ ذی قعده ۱۰۷۹ ق، رسالۀ چهارم مجموعه [فهرست دانشگاه تهران: ۴۵۴/۱۶].
۷/۴۶۹۳. قم، مسجد اعظم: ۲۴۶، محمد تقی بن نظامالدین محمود، ۱۰۹۲ ق، رسالۀ دوم مجموعه [فهرست مسجد اعظم، قدیم: ۴۳۴].
۸/۴۶۹۴. مشهد، آستان قدس رضوی: ۹۳۳۰، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۱۱ ق، مقابله و تصحیح شده، ۳۹ برگ [فهرست آستان قدس: ۹۹/۱۴].
۹/۴۶۹۵. تهران، دانشگاه تهران: ۷۱۳، نسخ، علی بن حمد اللّٰه، قرن ۱۱ ق، رسالۀ دوم