فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه، ج ۲، ص ۱۷۰

۱۷۰ فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه ج ۲
ادامۀ «الأربعون حدیثاً» از ص ۱۶۹
۱۲۸۳ ق پایان یافته است. [الذریعه: ۴۱۳/۱؛ التراث العربی: ۱۵۴/۱] آغاز: نحمدک یا من دل علی ذاته بذاته و تجلی فی مظاهر أسمائه و صفاته. نسخه‌ها: ۱/۳۴۴۰. اصفهان، کشفی: بدون شماره، آغاز: برابر نمونه، سید سینا بن جعفر بن أبی‌اسحاق حسینی موسوی، ۲۶ جمادی الثانی ۱۲۸۳ ق [دلیل المخطوطات: ۴۴]. ۲/۳۴۴۱. تهران، دانشکده الهیات: ۲۳۴ ب، نسخ، محمد رضا بن ملا رجب علی، جمادی الثانی ۱۲۸۳ ق [فهرست الهیات تهران: ۴۴۸/۱]. ۳/۳۴۴۲. اصفهان، دانشگاه اصفهان: ۱۴۶ (۱۷۲۰۶)، نستعلیق، محمد تقی بن حسین علی هروی اصفهانی (مؤلف)، جمادی الثانی ۱۲۹۷ ق، رسالۀ اول مجموعه [نشریۀ نسخه‌های خطی: ۹۲۹/۱۱]. ۴/۳۴۴۳. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۲۸۹۳، از انجام افتادگی دارد، نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۱۳ ق، نسخه حاوی شرح ۳۶ حدیث است، «۳۳۸ ص» ۱۶۹ برگ [فهرست مجلس: ۲۸۳/۱۰]. ۵/۳۴۴۴. قم، مرکز احیاء میراث اسلامی: ۲۹۳۲، تا پایان حدیث بیست و دوم را دارد، آغاز: برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۱۴ ق، تصحیح شده، ۸۲ برگ، ۲۷ سطر [فهرست مرکز احیاء: ۸ /مخطوط]. ۶/۳۴۴۵. قم، مرعشی: ۱۰۱۱، شرح هفت حدیث اول و حدیث چهاردهم، از آخر افتادگی دارد، آغاز: برابر نمونه، شکسته نستعلیق، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۶۲ برگ [فهرست مرعشی: ۲۰۴/۳].
۶۳۴. الأربعون حدیثاً
(عربی) از: محمد تقی بن مقصود علی اصفهانی، مجلسی اول (۱۰۷۰ ق) چهل حدیث اعتقادی است که مؤلف از کتاب‌های شیعه انتخاب و با ذکر سند و بدون هیچ گونه شرح و توضیحی در این رساله نقل نموده است. مجلسی، این رساله را به درخواست میرزا شرف‌الدین علی گلستانه در سال ۱۰۶۷ ق تألیف
۱۷۰

گزارش اشکال یا پیشنهاد