الأربعون حدیثاً
ج ۲، ص ۱۶۹–۱۷۰، ش ۶۳۳
فهرستگان نسخه‌های خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۲، ص ۱۶۹–۱۷۰، ش ۶۳۳
۶۳۳. الأربعون حدیثاً
(عربی)
از: محمد تقی بن حسین علی هروی اصفهانی (۱۲۹۹ ق)
شرح مفصلی است به روش کلامی و فلسفی بر چهل حدیث مشکل در موضوع توحید، نبوت، امامت و معاد، تألیف این شرح در سفری که مؤلف از اصفهان به مشاهد ائمۀ معصومین علیهم السلام داشته، در شهر بروجرد به تاریخ جمعه ۱۵ صفر
۱۲۸۳ ق پایان یافته است.
[الذریعه: ۴۱۳/۱؛ التراث العربی: ۱۵۴/۱]
آغاز: نحمدک یا من دل علی ذاته بذاته و تجلی فی مظاهر أسمائه و صفاته.
نسخه‌ها:
۱/۳۴۴۰. اصفهان، کشفی: بدون شماره، آغاز: برابر نمونه، سید سینا بن جعفر بن أبی‌اسحاق حسینی موسوی، ۲۶ جمادی الثانی ۱۲۸۳ ق [دلیل المخطوطات: ۴۴].
۲/۳۴۴۱. تهران، دانشکده الهیات: ۲۳۴ ب، نسخ، محمد رضا بن ملا رجب علی، جمادی الثانی ۱۲۸۳ ق [فهرست الهیات تهران: ۴۴۸/۱].
۳/۳۴۴۲. اصفهان، دانشگاه اصفهان: ۱۴۶ (۱۷۲۰۶)، نستعلیق، محمد تقی بن حسین علی هروی اصفهانی (مؤلف)، جمادی الثانی ۱۲۹۷ ق، رسالۀ اول مجموعه [نشریۀ نسخه‌های خطی: ۹۲۹/۱۱].
۴/۳۴۴۳. تهران، مجلس شورای اسلامی: ۲۸۹۳، از انجام افتادگی دارد، نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۱۳ ق، نسخه حاوی شرح ۳۶ حدیث است، «۳۳۸ ص» ۱۶۹ برگ [فهرست مجلس: ۲۸۳/۱۰].
۵/۳۴۴۴. قم، مرکز احیاء میراث اسلامی: ۲۹۳۲، تا پایان حدیث بیست و دوم را دارد، آغاز:
برابر نمونه، نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۱۴ ق، تصحیح شده، ۸۲ برگ، ۲۷ سطر [فهرست مرکز احیاء: ۸ /مخطوط].
۶/۳۴۴۵. قم، مرعشی: ۱۰۱۱، شرح هفت حدیث اول و حدیث چهاردهم، از آخر افتادگی دارد، آغاز: برابر نمونه، شکسته نستعلیق، بدون نام کاتب، بدون تاریخ کتابت، ۶۲ برگ [فهرست مرعشی: ۲۰۴/۳].