الأربعون حدیثاً
ج ۲، ص ۱۷۵–۱۷۶، ش ۶۳۸
فهرستگان نسخههای خطی حدیث و علوم حدیث شیعه
ج ۲، ص ۱۷۵–۱۷۶، ش ۶۳۸
۶۳۸. الأربعون حدیثاً
(فارسی)
از: محمد نصیر بن محمد صادق اصفهانی (قرن ۱۱) ( ۱ )
رسالۀ مفصلی است حاوی چهل حدیث در معارف و اخلاق، حدیث اول آن «لما خلق اللّٰه تعالی العقل استنطقه ثم قال له أقبل...» و حدیث چهلم آن «عن أمیر المؤمنین علیه السلام انه قال فی وصیته لابنه محمد بن الحنفیة (رض): یا بنی لاتقل ما لا تعلم....». مؤلف نخست متن حدیث را ذکر نموده و بعد از ترجمۀ آن در ذیل عنوان «بیان» و عناوین دیگر به شرح و توضیح حدیث پرداخته و کتاب را در حالی که از سنش پنجاه سال گذشته بود نگاشته و به شاه سلیمان تقدیم نموده است.
[الذریعه: ۴۳۰/۱].
آغاز: بهترین ثنایی که بلبل هزار دستان زبان در قفس دهان بآن مترنم شود و خوشتر کلامی که طوطی خوش الحان.
انجام: یعنی مستقیم شو و بر پای دار اوامر او را چنانکه مأمور شده و ما علینا الا البلاغ و اللّٰه أعلم بحقیقة الحال و هو حسبی و نعم الوکیل.
نسخهها:
۱/۳۴۷۵. قم، آستان معصومیه (س): ۱۴۲:۴-۶۳۸۰، از آغاز افتادگی دارد، نسخ، بدون نام کاتب، قرن ۱۱ ق، ۱۲۷ برگ [فهرست آستان معصومیه (س)، دانش پژوه: ۱۲۹].
۲/۳۴۷۶. مشهد، آستان قدس رضوی: ۱۹۰۱، نستعلیق، بدون نام کاتب، ۱۱۱۱ ق، ۱۲۷ برگ [فهرست آستان قدس: ۵ (چاپ قدیم ۱۵، چاپ جدید ۲۵)؛ فهرست الفبایی آستان قدس رضوی: ۳۶].
۳/۳۴۷۷. قم، مرعشی: ۲۲۹۰ ( ۱ ) ، آغاز و انجام: برابر نمونه، نستعلیق زیبا، بدون نام کاتب، ۱۴۲ برگ، ۱۷ سطر، ۲۱ * ۱۲ سانتی متر [فهرست مرعشی: ۲۷۵/۶].